Topic-icon Klekoty - wieś w parafii Kruszyna - „wieś ,której już nie ma”...

2 lata 1 miesiąc temu #20305 przez Michał Mugaj
Klekoty liczyły ponad 100 mieszkańców. Większość ludzi, którzy obecnie mieszkają...

Historia wsi Klekoty - cz. I - z artykułu z „Głosu Gminy” – Gmina Kruszyna. Z rozmowy z p. Włodzimierzem Łapetą - mieszkańcem z Broniszewa Nowego. http://www.kruszyna.pl/glos/nr23.pdf.

Klekoty – to wieś, która powstała jeszcze przed I wojną świat. Do dziś zachowały się tutaj jedynie 3 groby. Wieś ta, już dzisiaj nie istnieje. Nazwa Klekoty pochodzi od nazwisk ludzi, którzy jako pierwsi  tam zamieszkiwali. To byli Klekotowie. 

Klekoty istniały jeszcze przed I Wojną Światową i była to duża wieś. Swoim zasięgiem obejmowała tereny dzisiejszego Broniszewa Nowego, którego wówczas w ogóle nie było. Klekoty leżały w samym środku leśnych posiadłości Lubomirskich. Ludność kłusowała, kradła drzewo, więc Lubomirscy chcąc się pozbyć niewygodnego sąsiedztwa, dali ludziom    2 morgi ziemi na terenie obecnego Broniszewa Nowego za 1 morgę ziemi na Klekotach.  I ludzie zaczęli się przeprowadzać. W efekcie takich działań, na Klekotach zostały  2 domostwa: Koćwina i Mielczarka(oni nie chcieli się przeprowadzać) oraz leśniczówka. Te zabudowania istniały do czasów II Wojny Światowej. Należy wspomnieć, że przez Klekoty przebiegał szlak handlowy między Wieluniem a Kielcami.

Czytaj więcej...
The following user(s) said Thank You: Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 lata 1 miesiąc temu - 2 lata 1 miesiąc temu #20306 przez Krzysztof Łągiewka
Bardzo dobry tekst Panie Michale !
Jeżeli można to prosiłbym o przesłanie mi na mail danych w Excelu dotyczących analiz z akt urodzeń wsi Klekoty i Broniszew oraz nazwiska małżeństw, które przeprowadziły się z Klekotów do Broniszewa.
Ja ze swej strony dodam kolejne fakty, które ustaliłem. Do dóbr Broniszew należały kolonie Puchy, Nowa Wieś i Klekoty oraz karczma należący do Klekot. Na mocy ukazu uwłaszczeniowego z 1864 r. dla włościan kolonii Puchy, Nowa Wieś i Klekoty przeszło 158 mórg i 282 pręty. Według tabeli likwidacyjnej wsi Klekoty zapisano pięć gospodarstw oraz wspólną ziemię: 1.Michał Klekot - 23 morgi i 269 prętów. 2.Franciszek Kołodziejczyk - 25 mórg i 26 prętów. 3.Kacper Gawron - 16 mórg 38 prętów. 4.Piotr Klekot - 25 mórg i 194 pręty. 5.Kazimierz Sadkowski - 24 morgi i 222 pręty. 6.Wspólne pastwisko - 13 mórg i 75 prętów. 7.Nieużytki - 4 morgi i 224 pręty. Razem powierzchnia wsi wynosiła 133 morgi i 148 prętów. Jak widać Klekoty były największą osadą, ponieważ dla Puch i Nowej Wsi przeszło tylko około 35 mórg gruntu. W 1880 r. Ignacy Morzkowski właściciel dóbr Broniszew wydzielił z nich 589 mórg i 170 prętów i 10 / 22 lipca 1880 r. sprzedał je Wiktorowi Kroll, synowi Henryka. Była to ziemia położona na wschód od dzisiejszego Broniszewa Starego, pozbawiona jakichkolwiek zabudowań za wyjątkiem folwarku. Przy sprzedaży dla tego terenu ustalono nazwę: Folwark Broniszew litera A. Właśnie na tym terenie powstała miejscowość znana obecnie pod nazwą Nowy Broniszew. Zabudowania folwarczne były położone w Nowym Broniszewie na działkach nr 467, 468 i 469, tj. ul. Słoneczna 150, 152 i 154. Ignacy Morzkowski od dóbr Broniszew oddzielił również las zwany Klekot o powierzchni 412 mórg i 216 prętów i sprzedał go 2 / 14 września 1883 r. Herszowi Zajdlerowi synowi Szymona i Jakubowi Birencwejgowi synowi Icka. Ci dwaj stracili ten las na skutek zadłużenia i na licytacji 1 / 13 kwietnia 1885 r. nabył go Fiszel Aleksandrowicz syn Natana. Tenże 7 / 19 kwietnia 1886 r. sprzedał Las Klekot Eugeniuszowi Lubomirskiemu synowi Eugeniusza. Ignacemu Morzkowskiemu pozostały tereny znane pod obecną nazwą Stary Broniszew. Ignacy Morzkowski stracił te dobra, które na licytacji 24 marca 1893 r. nabył Wiktor Studziński syn Mikołaja. Tenże 1 / 13 maja 1897 r. sprzedał je Stefanowi Andrzejowi Lubomirskiemu synowi Eugeniusza. Wiktor Kroll na skutek zadłużenia utracił folwark Broniszew litera A, który na licytacji przez Towarzystwo Kredytowe Ziemskie 1 / 13 listopada 1888 r. nabył Jacek Buczeń. Po jego śmierci (niestety nie ustaliłem daty i miejsca) folwark Broniszew litera A w spadku przejął jego syn Albin Buczeń, który sprzedał go 17 / 29 października 1895 r. Stefanowi Andrzejowi Lubomirskiemu. W ten sposób jedynymi właścicielami Broniszewa, folwarku Broniszew litera A i Lasu Klekot stała się rodzina Lubomirskich. W 1897 r. zarządzeniem władz folwark Broniszew litera A został administracyjnie przydzielony do parafii Kruszyna. Wtedy to zapewne rozpoczęło się osiedlanie tam ludności. Niestety nie udało mi się na dzień dzisiejszy ustalić kto i ile ziemi otrzymał w Broniszewie Nowym. Także trudno tutaj o weryfikację słów Włodzimierza Łapety mówiących o tym, że każdy za jedną morgę na Klekotach otrzymał dwie morgi w Broniszewie Nowym. W tej wsi mieli się też osiedlić mieszkańcy wsi Puchy i Nowa Wieś. Sprawą otwartą pozostaje więc liczba rodzin, które zamieszkały w Broniszewie Nowym oraz ilość ziemi jaką otrzymały.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 lata 3 tygodni temu #20646 przez Krzysztof Łągiewka
Warto też wspomnieć, że w Klekotach znajdowała się gajówka w której zamieszkiwał gajowy zatrudniony przez rodzinę Lubomirskich do nadzorowania ich okolicznych lasów. Z ksiąg meldunkowych gminy Brzeźnica dowiedziałem się o dwóch rodzinach gajowych, którzy tu mieszkali:
Serwa Andrzej, gajowy, syn Wawrzyńca i Katarzyny z domu Woźniak, ur. 19.10.1895 r. w Łęgu, gmina Kruszyna, szeregowy rezerwy, żona Leonarda z domu Mielczarek, córka Leona i Ewy z domu Królikowska, ur. 12.12.1897 r. w Kamyku, ich dzieci: Natalia, ur. 15.05.1921 r. w Klekotach, Józef, ur. 8.03.1923 r. w Klekotach, Eugeniusz, ur. 7.03.1925 r. w Klekotach. Serwa Andrzej wraz z żoną zostali zameldowani w Klekotach 1 stycznia 1918 r. 21 grudnia 1935 r. opuścili Klekoty przenosząc się do Łęgu. Następną rodziną byli Iwańczykowie: Iwańczyk Stanisław, gajowy, syn Józefa i Marianny z domu Jurczyk, ur. 16.09.1893 r. w Wikłowie, szeregowy rezerwy, żona Stefania z domu Rybak, córka Piotra i Julianny z domu Poroszewska, ur. 8.01.1901 r. w Pogoni, gm. Sosnowiec, ślub zawarli 18.02.1919 r. w Kruszynie, ich dzieci: Kazimierz, ur. 5.01.1920 r. w Łęgu, Marianna, ur. 1.01.1922 r. w Łęgu, Stanisław, ur. 17.11.1926 r. w Łęgu. Wszyscy zostali zameldowani w Klekotach 17 lutego 1936 r. Brak adnotacji w księdze o dacie opuszczenia przez nich tej wsi.
Oczywiście po gajówce w Klekotach nie pozostał żaden ślad.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 lata 1 tydzień temu #20828 przez Krzysztof Kucharski
Pragnę dołączyć się do dyskusji na temat wsi Klekoty i dorzucić kilka swoich uwag.
1) Klekoty były wsią z kilkusetletnią tradycją. W pierwszym okresie należały najprawdopodobniej do parafii Brzeźnica, skąd przekazane zostały do parafii Kruszyna. Na przestrzeni lat przekazywane były do różnych parafii (Borowno, Mykanów), by ostatecznie powrócić do Kruszyny. Za pierwszą datę dotyczącą przynależności wsi do parafii Kruszyna uważam rok 1621 tj. narodziny Anny Klekot – córki Marcina i Reginy. Zastanawiam się również, co było pierwsze – nazwa wsi czy nazwisko.
2) W 1827 r. Klekoty miały 3 domy i 23 mieszkańców (Tabella miast i wsi), a w 1883 r. zanotowano 5 domów i 26 mieszkańców oraz karczmę i jej 5 mieszkańców (Słownik geograficzny Królestwa Polskiego). Spisy te są według mnie mało wiarygodne, gdyż około 1883 r. z samej mojej rodziny mieszkało tam 8-9 osób, a rodzin było przynajmniej kilkanaście.
3) Pod koniec XIX wieku książę Lubomirski przenosi wieś Klekoty obok istniejącej już od kilkuset lat wsi Broniszów. Nowa osada była początkowo nazywana jako kolonia Broniszów, a następnie Broniszew Nowy w odróżnieniu od istniejącego po sąsiedzku Broniszewa Starego. Powodem przeniesienia wsi nie było według mnie kłusownictwo. Moim zdaniem znaczenie wsi leżącej w środku lasu przy trakcie królewskim, który po otwarciu kolei warszawsko – wiedeńskiej opustoszał znacznie podupadło. Po drugie tereny te od wieków były miejscem wielkich polowań i jak przypominam sobie z opowiadań dziadka, przy ich okazji często niszczone były pola uprawne, za co książę musiał wypłacać odszkodowania. Po trzecie, kto chciał kłusować dalej mógł to robić, ponieważ wciąż mieszkał przy tym samym lesie, a do Klekot miał około 3 kilometry.
4) Jednym z moich trzecich pradziadków był Franciszek Kołodziejczyk, zamieszkały we wsi Klekoty. W 1862 r. z jego córką Katarzyną ożenił się Józef Kucharski i mieszkał tam wraz z żona i dziećmi do końca XIX wieku. Nie wiem wg jakiego przelicznika dokonywany był przydział ziemi. Moja rodzina otrzymała w Broniszewie 3 równorzędne działki:
I – Józef i Katarzyna Kucharscy z synem Janem,
II – ich syn Piotr z żoną Marianną i dziećmi,
III – ich syn Józef z żoną Julianną i dziećmi (mój pradziadek w Broniszewie miał 12 ha).
Oprócz tego każdy z nich na Klekotach posiadał łąki, pastwisko i kawałek lasu (do dzisiaj w posiadaniu moich kuzynów). Jedną z pierwszych osób urodzonych w Broniszewie Nowym był brat rodzony mojego dziadka Leon Kucharski (1901 r.), który zginął w 1939 r. w obronie Warszawy jako dowódca 9 Kompanii 145 PP (pochowany na Powązkach).
5) W Klekotach musiała być również kuźnia. Jedna z moich prababci – Aniela, urodzona we wsi Klekoty w 1891 r. ma wpisane w księdze urodzeń: ojciec Józef Kowalski – kowal we wsi Klekoty.
6) Gajówka (leśniczówka) Klekoty – trochę przypominam sobie z opowiadań dziadka (minęło już kilkadziesiąt lat), że w leśniczówce Stanisława Iwańczyka ukrywali się partyzanci. Jesienią 1944 r. Niemcy postanowili ich zlikwidować, lecz bali się podejść bezpośrednio pod leśniczówkę. W pewnej chwili nadleciały samoloty i zaczęło się bombardowanie. Wszyscy mieszkańcy zdołali uciec do lasu, lecz leśniczówka i sąsiadująca z nią zagroda Koćwinów zostały doszczętnie zniszczone i spalone. Na temat zabudowań Mielczarków nic sobie nie przypominam. Gajowy Iwańczak przeniesiony został do innej gajówki, gdzie pracował do emerytury (miejsca nie pamiętam).
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 lata 2 dni temu #20935 przez Krzysztof Łągiewka
Z wsią Klekoty mam pewien zasadniczy problem. Otóż wzmiankowana jest ona jako należąca do dwóch majątków, tj. Broniszew i Kruszyna. W księdze wieczystej dóbr Broniszew napisano: kolonia Klekoty. W księdze Kruszyńskiej: pustkowie Klekot, a później wieś Klekot, pod koniec XIX w. wieś Klekoty.
Na mocy ukazu z 19 lutego / 2 marca 1864 r. włościanie kolonii Klekoty, Puchy i Nowa Wieś w dobrach Broniszew otrzymali łącznie 158 mórg i 282 pręty (podano obszar dla trzech kolonii razem, a nie osobno). W dobrach Kruszyna włościanie wsi Klekot otrzmali 124 morgi i 154 pręty. W poście powyżej podałem spis włościan z tabeli likwidacyjnej wsi Klekoty w dobrach Kruszyna. Niestety nigdzie nie udało mi się odnaleźć tabeli likwidacyjnej dla kolonii Klekoty, Puchy i Nowa Wieś w dobrach Broniszew.
Ponieważ Klekoty położone były przy Strudze, która była granicą między dobrami Kruszyna i Broniszew nasuwa się wniosek, że wieś leżała po jednej i drugiej stronie Strugi tym samym będąc w dwóch dobrach. Gdy się spojrzy na geoportal widać, że działki są tam po jednej i po drugiej stronie Strugi.
Na mocy dobrowolnych umów z dnia 16 kwietnia 1897 r. i 23 kwietnia 1904 r. właściciele osad zapisanych w tabeli likwidacyjnej od nr 1 do 5 włącznie oddali na własność właścicielowi dóbr Kruszyna i Broniszew ze swych osad: Nr 1 - 22 morgi i 119 prętów, Nr 2 - 21 mórg i 187 prętów, Nr 3 - 14 mórg i 181 prętów, Nr 4 - 21 mórg i 266 prętów, Nr 5 - 21 mórg i 44 pręty. Wszyscy właściciele zrzekli się też wspólnego pastwiska o pow. 13 mórg i 75 prętów zapisanego w tabeli likwidacyjnej pod Nr 6 oraz 4 morgi i 224 pręty wspólnych nieużytków. Dodatkowo właściciele połowy osady Nr 1 zrzekli się też wszystkich przysługujących im serwitutów leśnych i pastwiskowych. W zamian za to otrzymali: Nr 1 - 37 mórg i 219 prętów, Nr 2 - 43 morgi i 64 pręty, Nr 3 - 15 mórg i 246 prętów, Nr 4 - 42 morgi i 104 pręty, Nr 5 - 44 morgi i 7 prętów. Ogółem 183 morgi i 40 prętów z tą wzmianką, że grunty oddane właścicielowi osady Nr 1 wydzielone zostały z dóbr ziemskich Kruszyna, zaś Nr 2 - 5 z dóbr ziemskich Folwark Broniszew litera A.
A co z częścią Klektów z dóbr Broniszew ? Tego na razie nie wiem. Mało jest też informacji o kolonii Nowa Wieś położonej ok. 3 km na północny wschód od Klekotów i kolonii Puchy położonej ok. 3,5 km na północ od Nowej Wsi. Te miejscowości też już nie istnieją.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Krzysztof Kucharski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 10 miesiąc temu #22122 przez Krzysztof Łągiewka
Dotarłem do nowych informacji w sprawie wsi Klekoty.
Jest dokładnie tak jak podejrzewałem. Otóż była wieś Klekoty wchodząca w skład dóbr Kruszyna i wieś Klekoty wraz z wsiami Puchy i Nowa Wieś należące do dóbr Broniszew.
W dobrach Kruszyna włościanie wsi Klekoty otrzymali tak jak napisałem powyżej 133 morgi i 148 prętów. Co jednak różni się z tym, że w księdze wieczystej dóbr Kruszyna zapisano, że otrzymali 124 morgi i 154 pręty.
Odnalazłem tabelę likwidacyjną dla wsi Puchy, Nowa Wieś i Klekoty w dobrach Broniszew. Tabelę tę sporządzono łącznie dla wszystkich tych miejscowości, bez rozróżnienia kto w której z tych wsi mieszkał. Ziemię otrzymały następujące osoby: 1. Zych Jakub 5 mórg i 30 prętów, Wójcik Paweł 5 mórg i 165 prętów, Stolarek Paweł 5 mórg i 260 prętów. 2. Wójcik Michał 18 mórg i 30 prętów. 3. Klimczak Jan 17 mórg i 245 prętów. 4. Wójcik Łukasz 12 mórg i 275 prętów. 5. Cichoń Paweł 14 mórg i 75 prętów. 6. Cichoń Klemens 14 mórg i 75 prętów. 7. Mielczarek Józef 14 mórg i 205 prętów. 8. Kępa Jakub 15 mórg i 76 prętów. 9. Marszałek Kacper 15 mórg i 75 prętów. 10. Mielczarek Andrzej 15 mórg i 75 prętów. 11. Wspólne pastwisko wsi 4 morgi i 50 prętów. 12. Wspólne pastwisko wsi 146 prętów. Razem 158 mórg i 282 pręty.
Przydałoby się teraz jeszcze rozszyfrować, które z wyżej wymienionych osób były mieszkańcami Puch, Nowej Wsi i Klekotów.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 10 miesiąc temu #22124 przez Teresa Cybulska
Mam w swoim drzewie
Mielcarek Andrzej 1831-1866 s. Józefa Mielcarka i Małgorzaty Karoń, ślub w Kruszynie 1853(9) z Julianną Klekot był wówczas parobkiem, na pustkowiu Klekoty przy rodzicach zamieszkały i urodzony.
Teresa
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 10 miesiąc temu - 1 rok 10 miesiąc temu #22211 przez Krzysztof Łągiewka
Na mocy umowy zawartej 21 listopada 1921 r. właściciele osad tabelowych wsi Klekoty Nr 2, 3, 4 i 5 zrzekli się przysługujących im serwitutów w zamian za co otrzymali od Stefana Lubomirskiego 28.9698 ha z czego z nieruchomości ziemskiej Kruszyna - 27.2581 ha, z nieruchomości ziemskiej Broniszew litera A - 1.7117 ha. Oczywiście chodzi o właścicieli osad tabelowych ze wsi Klekoty leżącej w dobrach Kruszyna.
3 września 1917 r. została zawarta dobrowolna umowa pomiędzy właścicielami osad tabelowych Nr 1 i 2 we wsi Puchy, a 27 maja 1919 r. pomiędzy właścicielem jednej trzeciej osady tabelowej Nr 3 we wsi Puchy, a Stefanem Lubomirskim o zamianę gruntów. Właściciele przekazali na własność Stefanowi Lubomirskiemu grunty o powierzchni 33.2824 ha w zamian za co otrzymali od niego 54.9972 ha z czego z nieruchomości ziemskiej Kruszyna 17.3600 ha, a z nieruchomości ziemskiej Prusicko 37.3372 ha. Wg. planów sporządzonych w 1926 i 1927 r. przez mierniczego Stefana Półrolę, a zatwierdzonych 11 marca 1929 r. przez Urząd Ziemski w Piotrkowie nabywcami zostali:
1. Sukcesorowie Mateusza Wójcika i Michała Rzepeckiego - 17.3600 ha
2. Jan Janeczek - 7.0755 ha
3. Marianna Trajdos - 7.0851 ha
4. Konstanty Wójcik - 11.8262 ha
5. Wawrzyniec Wójcik - 2.3368 ha
6. Stanisław Klimczyk - 9.3136 ha
Wg. rejestru pomiarowego gruntów wsi Puchy przeszłych na własność Stefana Lubomirskiego sporządzonego w 1927 r. wyżej wymienieni posiadali tam następujące gospodarstwa tabelowe:
Nr tabelowy 1 Mateusz Wójcik i Michał Rzepecki - 13.9520 ha
Nr tabelowy 2 (trzy dwunaste) Jan Janeczek - 3.6031 ha
Nr tabelowy 2 (trzy dwunaste) Marianna Trajdos - 3.6031 ha
Nr tabelowy 2 (trzy dwunaste) Konstanty Wójcik - 6.0051 ha
Nr tabelowy 2 (trzy dwunaste) Wawrzyniec Wójcik - 1.2016 ha
Nr tabelowy 3 (jedna trzecia) Stanisław Klimczyk - 4.9175 ha
Stefan Lubomirski wyprzedawał również pojedyncze działki folwarku Broniszew litera A. Z aktów sprzedaży wynika, że w części nabywcami byli mieszkańcy wsi Klekoty, Nowa Wieś i Puchy.
2 / 15 stycznia 1913 r. działki z folwarku Broniszew A nabyli:
1. Jan Wójcicki syn Mateusza - 2 dziesięciny i 1350 sążni kwadratowych za 650 rubli.
2. Maciej syn Łukasza i Zuzanna z domu Solarz córka Jana małżeństwo Pichit - 5 dziesięcin i 299 sążni kwadratowych za 1250 rubli.
3. Wawrzyniec Karoń syn Łukasza - 3 dziesięciny i 180 sążni kwadratowych za 1500 rubli.
4. Józef Soborak syn Józefa - 3 dziesięciny i 180 sążni kwadratowych za 780 rubli.
5. Paweł Pichit syn Walentego - 3 dziesięciny i 180 sążni kwadratowych za 780 rubli.
6. Franciszek Klekot syn Łukasza - 3 dziesięciny i 180 sążni kwadratowych za 780 rubli.
4 / 17 kwietnia 1913 r. działki z folwarki Broniszew A nabyli:
1. Jan Sznejder syn Augusta - 2 dziesięciny i 1350 sążni kwadratowych za 650 rubli.
2. Jacek Wrona syn Mateusza - 3 dziesięciny i 180 sążni kwadratowych za 1125 rubli.
3. Jan Ciupa syn Macieja - 3 dziesięciny i 189 sążni kwadratowych za 750 rubli.
4. Adam syn Jana i Marianna córka Andrzeja z domu Klekot małżeństwo Cichoń - 3 dziesięciny i 180 sążni kwadratowych za 780 rubli.
5. Józef Mielczarek syn Wincentego - 3 dziesięciny i 180 sążni kwadratowych za 1500 rubli.
2 / 15 grudnia 1913 r. działki z folwarku Broniszew A nabyli:
1. Andrzej Brzeszczak syn Antoniego - 3 dziesięciny i 1554 sążnie kwadratowe za 1625 rubli.
2. Andrzej Depta syn Marcina - 3 dziesięciny i 180 sążni kwadratowych za 750 rubli.
3. Anna Nowakowska córka Jakuba z domu Maszoł - 3 dziesięciny i 180 sążni kwadratowych za 1500 rubli.
4. Konstanty syn Jakuba i Marianna córka Macieja z domu Ciupa małżeństwo Chamala - 3 dziesięciny i 180 sążni kwadratowych za 750 rubli.
5. Jan Ciupa syn Wojciecha - 3 dziesięciny i 180 sążni kwadratowych za 750 rubli.
6. Zofia Soborak córka Michała z domu Klekot - 1 dziesięcina i 1290 sążni kwadratowych za 750 rubli.
16 czerwca 1932 r. działki z folwarku Broniszew A nabyli:
1. Adam Cichoń syn Jana - 1 ha za 1700 zł.
2. Andrzej Brzezicki syn Antoniego - 1 ha za 1700 zł.
3. Władysław Karoń syn Jacentego - 1 ha za 1700 zł.
4. Bronisława z Łapetów Soborak żona Józefa - 3 ha za 1700 zł.
5. Walenty Soborak syn Józefa - 1.4750 ha za 2950 zł.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu #22246 przez Krzysztof Łągiewka
Dnia 22 września 1929 r. przed notariuszem Władysławem Płanetą w Radomsku zawarto akt nr 1907. 1. Józef syn Józefa i Julianna z Surlejów, córka Piotra małżonkowie Kucharscy, 2. Agnieszka z Kucharskich, córka Józefa, Serwowa i jej mąż Stanisław Serwa syn Szymona, 3. Józefa z Kucharskich córka Józefa, Wójcikowa i jej mąż Stefan Wójcik syn Tomasza, 4. Marianna z Kucharskich córka Józefa, Wojtalowa i jej mąż Antoni Wojtala syn Andrzeja, 5. Stanisław, 6. Franciszek, 7. Leon, 8. Antoni bracia Kucharscy, 9. Cecylia vel Celina Nabiałczykówna córka Kazimierza panna lat 19 w asyście ojca Kazimierza syna Franciszka. Zamieszkali: 7. w Bydgoszczy z szkole podchorążych, 5 i 6 w Zagożdżonie w powiecie kozienickim, 4. w Lubojnie, 9. w Białej Górnej powiatu częstochowskiego, 2. w Kruszynie. Pozostali w Broniszewie Nowym. Zeznali akt: Józef i Julianna małżonkowie Kucharscy 18.09.1893 r. przed notariuszem Myślińskim w Radomsku za nr 543 nabyli od Józefa Kucharskiego syna Leonarda część osady włościańskiej we wsi Klekoty w gminie Brzeźnica zapisanej w tabeli likwidacyjnej nomenklatur Puchy, Nowa Wieś i Klekoty pod nr porządkowym 10, a podług projektu 8, zawierającej przestrzeni 15 mórg i 76 prętów, nabyli z tej osady 9 mórg i 50 prętów. Kilka lat później nabywcy zawarli układ z właścicielem dóbr Kruszyna w myśl którego w zamian za pomienioną część osady Nr 10 / 8 oświadczający otrzymali z folwarku Broniszew 15 mórg ziemi ornej, morgę łąki i 5 mórg i 70 prętów ziemi z lasem, razem więc uzyskali ponad 21 mórg ziemi leżącej w tzw. kolonii Broniszew powstałej z zamian dworskich z innymi jeszcze osadnikami. Oznaczoną na domu Nr 8 w Broniszewie. Niniejszym aktem po ponad 30 letnim posiadaniu tej osady przekazali ją wraz z prawami do wspólnego gromadzkiego pastwiska siedmiorgu swoim dzieciom w równych niepodzielnych częściach. Oczywiście przekazanie było zawarowane dożywociem dla rodziców i innymi warunkami. Poza tym Antoni Kucharski i Cecylia Nabiałczykówna zamierzający zawrzeć związek małżeński oświadczyli, że majątek jaki posiadają i jakiego się dorobią w czasie trwania małżeństwa stanowić będzie ich wspólną własność w równych częściach. W 1935 i 1936 r. Leon Kucharski syn Józefa wzmiankowany jest jako porucznik zamieszkały w Lidzie koszarach 77 pułku piechoty.
Z powyższego aktu wynika, że pod koniec XIX wieku zawarta była jakaś umowa pomiędzy Stefanem Lubomirskim, a właścicielami osad tabelowych z wsi Puchy, Nowa Wieś i Klekoty mocą której ci ostatni w zamian za ziemię w tych wsiach otrzymali grunty w Broniszewie Nowym. Jak do tej pory nie odnalazłem tej umowy. Nawet w powyższym akcie nie podano jej daty, pisząc tylko, że była zawarta kilka lat po nabyciu części osady Nr 10 / 8.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Krzysztof Kucharski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu #22734 przez Krzysztof Kucharski
z listy podanej w tabeli likwidacyjnej udało się na dzień dzisiejszy ustalić; 1/Wójcik Łukasz ur.Nowa Wieś-zm.Broniszew/ 2.Cichoń Paweł-zm.Nowa Wieś 3.Cichoń Klemens-zm.Nowa Wieś. /parafia Kruszyna/ Nazwisko Mielczarek/Milcarek/występuje w par.Kruszyna i w par.Brzeżnica.przypuszczam że większość nazwisk z tej listy pochodzi z Puch które należały do par.Brzeżnica.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 8 miesiąc temu - 1 rok 8 miesiąc temu #23634 przez Krzysztof Łągiewka
26.11.1896 r. została zawarta dobrowolna umowa pomiędzy włościanami wsi Nowa Wieś zapisanymi w tabeli likwidacyjnej wsi Nowa Wieś - Klekoty - Puchy pod numerami 6/4, 7/5 i 8/6 z właścicielem folwarku Broniszew Stefanem Lubomirskim.
Właściciel osady Nr 6/4 Łukasz Wójcik przekazał Stefanowi Lubomirskiemu swoją ziemię, a mianowicie: pod zabudowaniami i ogrodami 51 prętów tj. 209 sążni, ziemi uprawnej 2 klasy 4 morgi i 205 prętów tj. 5 dziesięcin i 2369 sążni, łąkę 2 morgi i 59 prętów tj. 1 dziesięcina i 302 sążnie, las otrzymany z dobrowolnej umowy o zamianę serwitutów 7 mórg tj. 3 dziesięciny 1410 sążni i nieużytki 16 prętów tj. 10 sążni. Razem 21 mórg i 31 prętów tj. 10 dziesięcin i 1955 sążni.
Właściciel osady Nr 7/5 Józef Cichoń przekazał Stefanowi Lubomirskiemu swoją ziemię, a mianowicie: pod zabudowaniami i ogrodami 58 prętów tj. 238 sążni, ziemi uprawnej 2 klasy 11 mórg i 234 pręty tj. 6 dziesięcin i 89 sążni, łąkę 2 morgi i 90 prętów tj. 1 dziesięcina i 429 sążni, las otrzymany z dobrowolnej umowy o zamianę serwitutów 7 mórg tj 3 dziesięciny i 1410 sążni i nieużytki 23 pręty tj. 94 sążnie. Razem 21 mórg i 105 prętów tj. 10 dziesięcin i 2259 sążni.
Właściciele osady Nr 8/6 Jan Cichoń, Antoni Cichoń, Stanisław Cichoń i Józef Cichoń przekazali Stefanowi Lubomirskiemu swoją ziemię, a mianowicie: pod zabudowaniami i ogrodami 36 prętów tj. 148 sążni, ziemi uprawnej 2 klasy 11 mórg i 164 pręty tj. 5 dziesięcin i 2210 sążni, łąkę 2 morgi i 246 prętów tj. 1 dziesięcinę i 1068 sążni, las otrzymany z dobrowolnej umowy o zamianę serwitutów 7 mórg tj. 3 dziesięciny i 1410 sążni i nieużytki 21 prętów tj. 86 sążni. Razem 21 mórg i 167 prętów tj. 11 dziesięcin i 113 sążni.
Prócz tego wyżej wymienieni przekazali Stefanowi Lubomirskiemu wspólne pastwisko o powierzchni 4 mórg i 129 prętów tj. 2 dziesięciny i 649 sążni.
W zamian za to wyżej wymienieni otrzymali od Stefana Lubomirskiego:
Nr 6/4 Łukasz Wójcik: ziemi uprawnej 26 mórg tj. 13 dziesięcin i 778 sążni, łąkę 3 morgi tj. 1 dziesięcinę i 1290 sążni, las 10 mórg i 150 prętów tj. 5 dziesięcin i 914 sążni. Razem 39 mórg i 150 prętów tj. 20 dziesięcin i 582 sążnie.
Nr 7/5 Józef Cichoń: ziemi uprawnej 26 mórg tj. 13 dziesięcin i 778 sążni, łąkę 3 morgi tj. 1 dziesięcinę i 1290 sążni, las 10 mórg i 150 prętów tj. 5 dziesięcin i 914 sążni. Razem 39 mórg i 150 prętów tj. 20 dziesięcin i 582 sążnie.
Nr 8/6 Jan Cichoń, Antoni Cichoń, Stanisław Cichoń i Józef Cichoń: ziemi uprawnej 26 mórg tj. 13 dziesięcin i 778 sążni., łąkę 3 morgi tj. 1 dziesięcinę i 1290 sążni, las 10 mórg i 150 prętów tj. 5 dziesięcin i 914 sążni. Razem 39 mórg i 150 prętów tj. 20 dziesięcin i 582 sążnie.
Ponadto wyżej wymieni zażyczyli sobie, by mogli przenieść na nowe ziemie swoje zabudowania. Stefan Lubomirski wyraził na to zgodę przekazując na koszty przeprowadzki po 100 rubli na każdą osadę, zezwalając by w czasie przenosin wszyscy mogli zamieszkać w należącym do niego folwarcznym czworaku, a zwierzęta umieścić w folwarcznej oborze. Oprócz tego przeprowadzającym się przysługiwał pierwszy pokos siana z przekazanej Stefanowi Lubomirskiemu ziemi.
26.11.1896 r. została zawarta dobrowolna umowa pomiędzy włościanami wsi Klekoty zapisanymi w tabeli likwidacyjnej wsi Nowa Wieś - Klekoty - Puchy pod numerami 10/8 i 11/9 z właścicielem folwarku Broniszew Stefanem Lubomirskim.
Właściciele osady Nr 11/9 małżeństwo Jan i Julianna Chamala przekazali Stefanowi Lubomirskiemu swoją ziemię, a mianowicie: ziemi uprawnej 2 klasy 5 mórg i 74 pręty, ziemi uprawnej 3 klasy 8 mórg i 134 pręty, pod zabudowaniami 82 pręty, las otrzymany z dobrowolnej umowy o zamianę serwitutów 6 mórg i 216 prętów. Razem 20 mórg i 206 prętów.
Właściciele osady 10/8 Walenty Pichit i Józef Kucharski przekazali Stefanowi Lubomirskiemu swoją ziemię, a mianowicie: ziemi uprawnej 2 klasy 5 mórg i 213 prętów, ziemi uprawnej 3 klasy 8 mórg 294 pręty, pod budynkami 115 prętów, las otrzymany z dobrowolnej umowy o zamianę serwitutów 6 mórg i 216 prętów. Razem 21 mórg i 238 prętów.
W zamian za to wyżej wymienieni otrzymali od Stefana Lubomirskiego:
Nr 11/9 Jan i Julianna Chamala: ziemi uprawnej 2 klasy 31 mórg i 30 prętów, las 10 mórg i 150 prętów. Razem 41 mórg i 180 prętów.
Nr 10/8 Walenty Pichit i Józef Kucharski: ziemi uprawnej 2 klasy 33 morgi 94 pręty, las 10 mórg i 150 prętów. Razem 43 morgi i 244 pręty.
Ponadto wyżej wymieni zażyczyli sobie, by mogli przenieść na nowe ziemie swoje zabudowania. Stefan Lubomirski wyraził na to zgodę przekazując na koszty przeprowadzki po 60 rubli na każdą osadę. Oprócz tego przeprowadzającym się przysługiwał zbiór zasiewów z przekazanej Stefanowi Lubomirskiemu ziemi.
26.11.1896 r. została zawarta dobrowolna umowa pomiędzy włościaninem wsi Nowa Wieś zapisanym w tabeli likwidacyjnej wsi Nowa Wieś w dobrach Jamno pod numerem 1 z właścicielem folwarku Broniszew Stefanem Lubomirskim.
Właściciel osady Nr 1 Jan Patyk zrzekł się serwitutów leśnych i pastwiskowych w zamian za co otrzymał od Stefana Lubomirskiego z folwarku Broniszew 5 mórg ziemi z lasem. Prócz tego przekazał Stefanowi Lubomirskiemu swoją ziemię, a mianowicie: ziemi uprawnej 2 klasy 7 mórg i 63 pręty, pod zabudowaniami 37 mórg, łąkę 2 klasy 1 morgę i 290 prętów, pastwisko 29 prętów, nieużytki 10 prętów. Razem 9 mórg i 129 prętów. W zamian za co otrzymał z folwarku Broniszew 14 mórg ziemi uprawnej 2 klasy, 2 morgi łąki 2 klasy. Razem 16 mórg. Jan Patyk ponadto zażyczył sobie przeniesienia swoich zabudowań, na czas przeprowadzki otrzymując kamienny dom na folwarku Broniszew. Oprócz tego przeprowadzającemu się przysługiwał zbiór zasiewów z przekazanej Stefanowi Lubomirskiemu ziemi.
26.11.1896 r. została zawarta dobrowolna umowa pomiędzy włościanami wsi Klekoty zapisanym w tabeli likwidacyjnej wsi Klekoty w dobrach Kruszyna pod numerami 2 i 3 z właścicielem folwarku Broniszew Stefanem Lubomirskim.
Właściciele osady Nr 2 Józef Kucharski i Józef Soborak przekazali Stefanowi Lubomirskiemu swoją ziemię, a mianowicie: pod zabudowaniami 289 prętów, ziemi uprawnej 2 klasy 2 morgi 34 pręty, ziemi uprawnej 3 klasy 18 mórg i 159 prętów, łąki 5 prętów. Razem 21 mórg i 187 prętów.
Właściciel osady Nr 3 Andrzej Klekot przekazał Stefanowi Lubomirskiemu swoją ziemię, a mianowicie tylko ziemię orną 3 klasy 14 mórg i 181 prętów.
W zamian za to wyżej wymienieni otrzymali od Stefana Lubomirskiego:
Nr 2 Józef Kucharski i Józef Soborak: 43 morgi i 64 pręty ziemi uprawnej 2 klasy z folwarku Broniszew.
Nr 3 Andrzej Klekot: ziemi uprawnej 1 klasy 5 mórg i 246 prętów pod nazwą "Pichitówka" w dobrach Kruszyna i ziemię 2 klasy 10 mórg w folwarku Broniszew. Razem 15 mórg i 246 prętów.
Ponadto wyżej wymieni zażyczyli sobie, by mogli przenieść na nowe ziemie swoje zabudowania. Stefan Lubomirski wyraził na to zgodę przekazując na koszty przeprowadzki po 60 rubli na każdą osadę. Oprócz tego przeprowadzającym się przysługiwał zbiór zasiewów z przekazanej Stefanowi Lubomirskiemu ziemi. Prócz tego wyżej wymienieni zrzekli się przysługującego im prawa do wspólnego pastwiska wsi Klekoty zapisanego w tabeli likwidacyjnej pod Nr 6 o powierzchni 13 mórg i 132 prętów w zamian za co otrzymają pojedyncze działki po podziale tegoż pastwiska.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Krzysztof Kucharski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 7 miesiąc temu #23874 przez Krzysztof Łągiewka
Na obecnym etapie możemy już zweryfikować opowiadanie Włodzimierza Łapety z Broniszewa Nowego.
Twierdził on, że ludzie dostawali dwie morgi w Broniszewie Nowym za jedną posiadaną na Klekotach. Ustaliłem, że wieś Klekoty była wpisana w dobrach Kruszyna i w dobrach Broniszew. Ponieważ rzeczka Struga przy której istniały Klekoty to granica pomiędzy dobrami Kruszyna i Broniszew stąd wieś położona była częściowo w jednym i drugim majątku. Dlatego do Klekot są dwie tabele likwidacyjne. Mieszkańcy części wsi Klekoty w dobrach Kruszyna otrzymali na skutek zamiany: Nr tabelowy 1 posiadał 23 morgi, a otrzymał 37, Nr tabelowy 2 posiadał 25 mórg, a otrzymał 43, Nr tabelolowy 3 posiadał 14 mórg, a otrzymał 15, Nr tabelowy 4 posiadał 25 mórg, a otrzymał 42, Nr tabelowy 5 posiadał 24 morgi, a otrzymał 44. Widzimy tutaj, że każdy dostał niecałe dwie morgi za jedną. Wyjątek stanowi Nr tabelowy 3, który otrzymał zaledwie jedną morgę więcej od tego co posiadał. Ale sądzę, że przyczyną tego jest klasa ziemi jaką dostał po zamianie. Otóż posiadał on ziemię wyłącznie trzeciej klasy, natomiast otrzymał ziemię klasy pierwszej i drugiej. Należy też dodać, że niecała otrzymana po zamianie ziemia znajdowała się w Broniszewie Nowym, bo część leżała w dobrach ziemskich Kruszyna.
W dobrach Broniszew Klekoty posiadały cztery gospodarstwa zapisane w tabeli likwidacyjnej wsi Puchy - Nowa Wieś - Klekoty. Tabela ta posiadał 10 numerów, a wg. innej numeracji 12. Było to spowodowane tym, że w Puchach trzy osoby zaliczono pod nr tabelowy 1, a w innej tabeli wszystkie policzono osobno. Stąd w tej drugiej wersji numery tabelowe "podskoczyły" o dwa do góry. Czasem więc pisano o Nr tabelowym 10/8. Ja będę pisał o pierwszej wersji tabeli. Wskutek tej zamiany Nr tabelowy 8 za 21 mórg otrzymał 43, Nr tabelowy 9 za 20 mórg otrzymał 43. Całość w Broniszewie Nowym. Te osoby otrzymały więc ponad 2 morgi za jedną na Klekotach. Natomiast nie odnalazłem zamiany gruntów dla Nr tabelowego 7 i 10, które wg. tabeli likwidacyjnej należały do Józefa Mielczarka (7) i Andrzeja Mielczarka (10). Włodzimierz Łapeta stwierdził, że na Klekotach pozostały dwa gospodarstwa tj. Koćwina i Mielczarka, którzy nie chcieli się przeprowadzić. W tabeli likwidacyjnej nie ma nikogo o nazwisku Koćwin, ale być może gospodarstwo po którymś z Mielczarków objęli Koćwinowie. Tabela była sporządzona po uwłaszczeniu w 1864 r., a Włodzimierz Łapeta wspominał zapewne okres międzywojenny. Czyli między rokiem 1864 a okresem międzywojennym tj. ok. 60 lat własność mogła się zmienić. Pytanie jest więc po którym z Mielczarków, Józefie bądź Andrzeju, gospodarstwo przeszło na Koćwinów.
Przy okazji wyszło też trochę danych na pozostałe niewielkie wsie położone wzdłuż Strugi, tj. Puchy i Nową Wieś. Nr tabelowe 1 - 3 były położone w Puchach, Nr 4 - 6 w Nowej Wsi. Również i tam doszło do zamiany gruntów. Numery 1 - 3 w zamian za 33 hektary otrzymały 54. Otrzymane grunty nie były jednak położone w Broniszewie Nowym, lecz w dobrach Prusicko i Kruszyna. Wypada jednak wspomnieć, że w przypadku Nr tabelowego 3 we wsi Puchy do zamiany przystąpiła tylko jedna trzecia tego gospodarstwa. A co z pozostałymi dwiema trzecimi? Nie wiem czy była wcześniej bądź później inna zamiana na tę część, czy też jak w przypadku dwóch gospodarstw we wsi Klekoty i tam nie chciano się zamienić i te osoby pozostały. Może ktoś czytający to forum zna na to pytanie odpowiedź. Osady tabelowe Nr 4 - 6 z Nowej Wsi posiadały po 21 mórg każda, a otrzymały po 39 mórg każda w Broniszewie Nowym. Czyli blisko dwie morgi za jedną.
Nurtuje mnie tez pewna kwestia. Otóż z geoportalu wynika, że w miejscach wsi Puchy, Nowa Wieś i Klekoty nadal są rozdrobnione działki i jak wspomniał powyżej p. Krzysztof Kucharski, mają je jego kuzyni. Zastanawiam się więc jak to możliwe, że po zamianie gruntów pozostały tam jakieś działki należące do osób, które się przeniosły. Bo z umowy między Stefanem Lubomirskim, a tymi którzy się przenieśli nie wynika, że on im coś pozostawił. No chyba, że są to grunty, które wcześniej otrzymali oni w zamian za serwituty? Czy p. Krzysztof Kucharski być może orientuje się dlaczego są tam nadal działki przesiedleńców?
W wątku o wsi Klekoty udało się nie tylko dodać nowe fakty do historii tej wsi, ale również i do wsi Puchy, Nowa Wieś i Broniszew Nowy.
Poniżej zamieszczam informacje znalezione przeze mnie w internecie, częściowo zgodne z tym co udało się ustalić, a częściowo niezweryfikowane w jakichkolwiek źródłach:
Klekoty - wieś której już nie ma . Leżała przy Trakcie od XVII wieku do jesieni 1944 . / prawdopodobnie powstała znacznie wcześniej / . Gdzie ten Trakt ? Pomiędzy Kruszyną a Brzeźnicą , istnieje do dzisiaj ale mało kto wie gdzie on jest . To bardzo stara droga . Nazwa wsi prawdopodobnie pochodzi od " klekotów " - werków , młynów na rzeczce Pijawce lub Strudze jak kto woli . Podobno w XVII wieku były tam dwa młyny . Karczma , kuźnie . Były , dzisiaj tylko czasem można " usłyszeć " klekot młyńskich kół , kucie koni i skrzypeczki w karczmie ...
Wieś ucierpiała podczas Powstania Styczniowego . To tutaj i na Trakcie Moskaliki rozgromiły powstańczy tabor z rannymi . Wcześniej podstępem opanowali przeprawę na Pijawce . Podczas I wojny światowej wieś znalazła się na linii frontu . Po pierwszej wojnie światowej właściciele lasu , Rodzina ks. Lubomirskich z Kruszyny postanowili przenieść a raczej wyrugować mieszkańców leśnej osady w inne miejsca . Tak powstał Broniszew Nowy . Ci którzy przenieśli się w nowe miejsce dostawali znacznie więcej i lepszej ziemi niż pozostawili na Klekotach . Przenosiny podyktowane były ...niecnymi praktykami miejscowych kłusowników - to wersja oficjalna i tej się trzymajmy . W 1944 roku w osadzie były jeszcze 3 domostwa i gajówka . Jesienią już po żniwach przybyły w te strony oddziały partyzanckie szukające schronienia po walkach pod Ewiną - AL nie AK , to ważne . W wyniku zdrady Niemcy dowiedzieli się o partyzanckim obozie . Zorganizowali ekspedycję . Mieli artylerię , moździerze i samolot . Partyzanci wydostali się z zastawionej pułapki . Niemcy spalili wszystko co pozostało . Dzisiaj na Klekotach możemy zobaczyć - tylko bardzo sprytni obserwatorzy - kilka grobów . Oficjalnie najstarszy jest ten z metalowym kutym krzyżem . Wg opowieści to mogiła z czasów pierwszej wojny światowej . Tylko że ona rozpoczęła się dopiero w 1914 a ja mam zdjęcie księżnej Lubomirskiej z 1902 roku i ten krzyż już jest . Z moich ustaleń wynika że to mogiła z czasów Powstania Styczniowego . Pozostałe dwa groby z krzyżami brzozowymi pochodzą z czasów II wojny światowej . W jednym zakopano 2 żołnierzy niemieckich i jednego radzieckiego - sołtys z Broniszewa znalazł ich na swoim polu , a w drugim 2 niemieckich . Odradzam samotne wycieczki w to miejsce. Dla tych co chcą samotnie chodzić po Klekotach odradzam ze względu na zarośniętą studnie o głębokości około 40 metrów jeśli nie wiesz gdzie owa studnia jest nie wybieraj się samemu bo możesz już nie wrócić. (facebook / Ziemia Częstochowska i Okolice).
Czytając ostatni wpis przypomniałem sobie,że jadąc dalej traktem kruszyńskim w kierunku Kruszyny dojeżdżamy do brodu przez strumyk w dawnym przysiółku Klekoty.Klekoty były zamieszkane do lat powojennych po ii wojnie.Za brodem ok 300 m po lewej stronie 10 m od drogi znajduje się bezimienna mogiła.Chciałbym się dowiedzieć coś o niej.Może ktoś wie skąd się ona wzięła i w jakim czasie.
Pewnie chodzi o 2 mogiły- jedna tuż przy dukcie 2 ok. 5 metrów w las.Mogiła z brzozowym krzyżem, jak opowiada jeden z mieszkańców Broniszewa są w niej pochowani dwaj żołnierze niemieccy i jeden rosyjski, którzy polegli podczas 2-ej wojny. Natomiast mogiła z żelaznym krzyżem pochodzi z okresu krótkich acz ciężkich walk trwających w listopadzie 1914r.W nieodległych okopach walczyła 2 ga Armia gen Woyrscha, 12 go Korpusu, 35 Jednostki Rezerwowej Austro Węgierskiej Armii, należy domniemywać że to żołnierze tejże armii tam są pochowani.Jako ciekawostkę należy dodać iż w/w ciek wodny teraz zwany Strugą niektórzy nazywają Pijawką.
Co do zaginionych, nieistniejących już Klekotów wieś owa nie była zbyt duża bo miała 5 osad tj.+,- około 20- 25 mieszkańców ale była tam karczma, studnia i na owe czasy istniała przy ważnym szlaku handlowym. Studnia wspomniana jeszcze gdzieś jest bo mnie kiedyś przestrzegano bym nie wpadł do niej. (forum Nieoficjalnej Strony gminy Nowa Brzeźnica).
Wracamy do Kruszyny obok cmentarza potem pod DK-1 przeciskiem na zachód dawnym królewskim- czerwonym szlakiem w kierunku Brzeźnicy. Śródleśnym duktem około 6 kilometrów i po prawej stronie widzimy dwa krzyże /jeden brzozowy, drugi stalowy/ Obie mogiły zadbane, na obu palone są znicze. Sądząc z bliskiego sąsiedztwa dużej ilości okopów można domniemywać iż pochowano w nich żołnierzy.
Na północ od mogił w kierunku Strugi dobrze zachowane trzyliniowe szańce długości ok. 270 metrów.
Tuż za niewielkim ciekiem wodnym zwanym Strugą lub Pijawką zaczyna się województwo Łódzkie.
Najbliższe sąsiedztwo Strugi to nie istniejąca już osada Klekoty.
W czasach świetności wieś posiadała kilka domów i karczmę. Otóż i Klekoty w 1914 roku, dokładnie w listopadzie znalazły się w centrum działań wojennych. Musiały stanowić ważny przyczółek walk bowiem zainstalowano w nich lazaret. Walki były bardzo zażarte żołnierze ginęli od kul mannlicherów, mosinów, od ołowiano -manganowych ładunków szrapneli. Pierwsza połowa listopada pod względem aury była łagodna za to druga nadzwyczaj mroźna i śnieżna. Ranni z uwagi na liczne odmrożenia umierali w okopach, tam też bezpośrednio ich chowano. Dopiero wiosną urządzano pochówki w niedalekich Miroszowach lub we wcześniej wspomnianych przydrożnych mogiłach.
Po kilkudziesięciu metrach po prawej stronie w głębi lasu ładnie zadbana mogiła dwóch żołnierzy rosyjskich z epitafium ”Śmiercią złączeni na obcej ziemi” , nieco na północny –wschód następna mogiła z prawosławnym krzyżem, ogrodzona niewielkim płotkiem. Równolegle do duktu po lewej stronie dobrze zachowany ciąg okopów. Dalej czerwonym szlakiem mijamy gajówkę przysiółku Miroszowy i odnajdujemy kamienny obelisk informujący o istniejącym tu cmentarzu wojennym. W głębi wśród krzaków widoczne są stare, spróchniałe na pół zwalone krzyże. (rower.czest.pl)
odnalazłem swoje własne zdjęcia z początku XXI wieku . Kilka wykonałem w miejscu gdzie ponad 80 lat wcześniej istniała wieś Klekoty . Wsi już nie ma , ostatnie 3 gospodarstwa spalili Niemcy późnym latem 1944 podczas obławy na partyzantów . - temat rozwijam na Operze . Wcześniej dużo wcześniej bo w czasach Powstania Styczniowego w tej wsi kwaterował oddział Taczanowskiego i tam tez został rozbity przez 2 sotnie 2 pułku huzarów z Częstochowy . Poległych i pomordowanych Powstańców zakopano w lesie pod wsią Broniszew . Miejscowi nie wiedza gdzie jest ich grób ...
Natomiast w miejscu gdzie była wieś Klekoty znajdują się trzy krzyże na grobach ...morderców . Na zdjęciu widać że są zadbane , stoją na nich znicze . Ktoś pamięta a 2 niemieckich żandarmach , jednym żołnierzu Czerwonej Armii i Huzarach którzy zginęli w walce z Powstańcami . Czy to aby ...wypada ? a co z Powstańcami ? udało mi się dotrzeć do starych map na których zaznaczono miejsce zbiorowego grobu Powstańców . Na obecnych powojennych mapach nie znajdziecie już tej wsi , nie znajdziecie grobu Powstańców ale groby zdrajców i morderców są zadbane . Dzisiaj nie wchodzą mi fotki na FB ale może jutro je pokażę tam lub na Operze . W Powstańczej bitwie w Klekotach / nie słusznie nazywanej pod Kruszyną brał udział mój Przodek , jednak miał szczęście bo uszedł cało i nawet ja opisał - nie bardzo dokładnie ale pochodził z odległych stron i nie znał okolic Kruszyny. (fzp.net.pl)
To tyle, liczę, że ktoś z szanownych czytelników coś jeszcze doda o wsi Klekoty, Puchy, Nowa Wieś.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Krzysztof Kucharski, Stanisław Rorat

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 7 miesiąc temu #23901 przez Krzysztof Kucharski
1. W tabeli likwidacyjnej figuruje Franciszek Kołodziejczyk, natomiast w chwili przesiedlenia do Broniszewa gospodarzem był Józef Kucharski z żoną Katarzyną z Kołodziejczyków oraz ich dzieci z rodzinami (Franciszek Kołodziejczyk zmarł w 1881 r., a jego żona Jadwiga z Nowakowskich w 1873 r.). Panie Krzysztofie nie wiem jakie były zasady przydziału ziemi, wiem natomiast na 100%, że wszyscy "starzy" gospodarze z Broniszewa mieli tam swoje działki. Dziadek miał dwie duże łąki i pastwisko (w latach 60-tych i początek 70-tych jeździłem tam na wakacje). Na końcu pierwszej łąki były jeszcze widoczne resztki fundamentów po starym domu, zdziczałe drzewa owocowe i z tego co pamiętam - założona balami stara studnia. Druga łąka i pastwisko zaczynało się od Strugi i kończyło dość dużym kawałkiem lasu, należącym również do dziadka (żadna z tych części nie graniczyła ze sobą, ale przy każdej sąsiadami była rodzina Koćwinów). Po drugiej stronie Strugi łąki mieli gospodarze z Kruszyny i Bogusławic (o ile dobrze pamiętam).
2. - Młyn był we wsi Puchy. Jeżeli chodzi o Klekoty - nic na temat młynu nie wiem.
- Karczma była na 100%. W słowniku geograficznym Tom IV str. 129 karczma posiada jeden dom i pięciu mieszkańców. W aktach metrykalnych z parafii Kruszyna natknąłem się na wzmiankę z roku ok. 1620 - "Caupona vulgo Klekot" (być może to tam zatrzymał się Kmicic w drodze do Częstochowy ;) ).
- Kuźnia istniała na pewno. Jak już wspomniałem wcześniej kowalem był inny z moich pradziadków - Hipolit Józef Kowalski.
3. Nie zgadzam się z określeniem "wyrugowanie". Na pewno na tej zamianie przodkowie ogólnie skorzystali. Oprócz tego, co wcześniej wspomniałem prapradziadek Józef Kucharski dostał jeszcze dość duży kawał lasu w obrębie wsi Broniszew Stary (nazywane było to las na serwitutach). Dalej również trzymam się wersji polowań, a nie kłusownictwa (taką wersję pamiętam z opowiadań dziadka). W dawniejszych czasach na polowaniach bywali prawdopodobnie królowie, a w okresie międzywojennym prezydenci i członkowie rządu (?).
4. Jeżeli chodzi o rok 1914 to wsi już tam praktycznie nie było. Pozostała jedynie gajówka i dwa lub trzy gospodarstwa.
5. Nie ma żadnych przesłanek, aby twierdzić, że we wsi Klekoty toczyły się jakieś walki w 1863 r. W muzeum polskim w Rapperswilu znajduje się bibliografia z okresu Powstania Styczniowego. Czytając różne wspomnienia z tego okresu nie znalazłem ani jednej wzmianki o Klekotach.
- 27.05.1863 r. w Kruszynie stoczona była potyczka por. (kpt.) Józefa Oxińskiego z oddziałem rosyjskim.
- 29.08.1863 r. odbyła się duża bitwa, ale nie w Kruszynie, lecz w Nieznanicach i częściowo w Zdrowej. Oddział gen. Edmunda Taczanowskiego dzień wcześniej na nocleg zatrzymał się nie w Klekotach, lecz w Borownie. Oddziałem w walce dowodził w zasadzie ppłk. Franciszek Kopernicki, ponieważ gen. E. Taczanowski pojechał do Prusicka, skąd w przebraniu przedostał się na stronę zaboru pruskiego. Nie bardzo też wierzę w tajemniczą mogiłą pod Broniszewem. Na pewno przetrwałaby jakaś informacja w ustnych przekazach. Ponadto pamiętam sprzed kilkudziesięciu lat, jak chodząc po lesie i jeżdżąc rowerem po okolicy, widziałem zadbane groby, krzyże i kapliczki przydrożne (czyżby ludzie zapomnieli o tej jednej mogile?).
6. W mogile z brzozowym krzyżem leżą faktycznie dwaj żołnierze niemieccy i odwrotnie ułożony żołnierz radziecki. Wiosną 1945 r. kiedy zaczęły topnieć śniegi na polu u dziadka ukazały się dwa ciała: żołnierza niemieckiego i radzieckiego. Dziadek z jednym z sąsiadów zawiózł ciała na Klekoty i tam je pochował. Na grobie postawił krzyż brzozowy (czemu tam - nie mam najmniejszego pojęcia). Kilka dni później u jednego z sąsiadów odnaleziono ciało jeszcze jednego żołnierza niemieckiego, które również pochowano w tej mogile. Dziadek w tym okresie był sołtysem w Broniszewie (do czasu aresztowania przez UB za działalność w WiN).
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 7 miesiąc temu - 1 rok 7 miesiąc temu #23908 przez Krzysztof Łągiewka
Dziękuję za wiadomość p. Krzysztofie
Ad 1. Wygląda na to, że pomimo zamiany ziemi, mieszkańcy wsi Klekoty zatrzymali tam swoje działki. To rzeczywiście musiała być bardzo korzystna zamiana.
Ad 2. Nie wiedziałem, że w Puchach był młyn, ale to możliwe. Karczma i kuźnia w Klekotach istotnie były. Kmicic zatrzymał się w karczmie w Kruszynie. Karczma w Kruszynie była w miejscu, gdzie dziś znajduje się budynek straży pożarnej.
Ad 3. Rzeczywiście to nie było wyrugowanie, zresztą ten termin dotyczył położenia chłopów do 1864 r., gdy nie byli właścicielami ziemi i można było im dowolnie przestawiać gospodarstwa, bądź wyrzucać ich na inne grunty. Po 1864 r. gdy chłopi otrzymali na własność ziemię, nikt już nie mógł ich tak przerzucać z miejsca na miejsce bez ich zgody. W Broniszewie Starym w takim razie Józef Kucharski dostał las w zamian za zrzeczenie się serwitutów, co nawet pozostało w nazwie "las na serwitutach". Polowania istotnie bywały w lasach Prusicko - Kruszyńskich od wieków. Prezydent Mościcki polował w tutejszych lasach 26 września 1933 r.
Ad 4. To prawda w 1914 r. mogły tam być tylko dwa gospodarstwa plus gajówka.
Ad 5. Też uważam że w 1863 r. nie miała miejsca w Klekotach żadna bitwa. Bitwa miała miejsce 29 sierpnia 1863 r. pomiędzy wsiami Nieznanice, Zdrowa i Jacków - Baby. Plus potyczka z 27 maja, o której Pan wspomniał. Informacje o rzekomej bitwie w Klekotach w czasie powstania styczniowego, które pojawiają się w internecie, a są autorstwa tylko jednej i tej samej osoby uważam za błędne. Nigdzie nie wspomina się o takiej bitwie, w żadnej publikacji, nawet XIX wiecznej, gdzie przecież żyli jeszcze uczestnicy walk powstańczych. W okresie międzywojennym dbano o mogiły powstańców, gdyby była takowa w Klekotach z pewnością by ją oznaczono. Mogiła pod Broniszewem, gdyby istniała, na pewno też byłaby zadbana.
Ad 6. Nie znałem tych szczegółów dotyczących grobu z brzozowym krzyżem. Znam tę mogiłę, wykonałem kilka jej zdjęć będąc w Klekotach. Natomiast będąc w Klekotach nie zlokalizowałem tej drugiej mogiły z żelaznym krzyżem. Podobno położona jest głębiej w lesie, a nie przy samej drodze i pewnie przez to jej nie zauważyłem. Ktoś jeszcze wspomniał o innej mogile położonej gdzieś w pobliżu Klekotów z napisem "Śmiercią złączeni na obcej ziemi". Ale tej też nie widziałem.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 7 miesiąc temu #24259 przez Krzysztof Łągiewka
Do wsi Klekoty położonej w dobrach Kruszyna zachowała się mapa do tabeli likwidacyjnej. Jest to ewenement, bowiem na ogół mapy do tabel likwidacyjnych/nadawczych z terenu zaboru rosyjskiego przepadły. Mapy te w okresie międzywojennym znajdowały się w Archiwum Skarbowym w Warszawie. W tym archiwum przechowywano akta urzędów do spraw włościańskich w Królestwie Polskim, a przede wszystkim Wydziału Ziemskiego b. Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Petersburgu. Cały przebieg uwłaszczenia włościan w Królestwie Polskim, wraz z wszelkimi zmianami w stanie posiadania własności rolnej chłopskiej, aż do roku 1914 - miał swe odbicie w aktach Centralnej Komisji, następnie Urzędu do spraw włościańskich w Królestwie Polskim, z kompletnym prawie zbiorem tabel likwidacyjnych i nadawczych, planów gruntowych, regestrów pomiarowych. Było to ok. 100 tysięcy woluminów i ok. 40 tysięcy map i planów. Wszystko spłonęło wskutek bombardowania Warszawy we wrześniu 1939 r.
Także bardzo trudno dziś odnaleźć mapę do tabeli likwidacyjnej. Jeżeli się taka zachowała to tylko dlatego, że ktoś sporządził jej kopię przed 1939 r. Jak do tej pory z okolic Częstochowy udało mi się odnaleźć taką mapę tylko do wsi Klekoty. Znajduje się w archiwum państwowym w Łodzi, zbiór kartograficzny, sygn. 1994.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 7 miesiąc temu #24260 przez Krzysztof Łągiewka
Mapa do tabeli likwidacyjnej wsi Klekoty ciąg dalszy:
Załączniki:
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Krzysztof Kucharski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 7 miesiąc temu - 1 rok 7 miesiąc temu #24418 przez Krzysztof Łągiewka
Na podstawie wniosku z 15/27.04.1868 r. włościanie kolonii Puchy, Nowa Wieś i Klekoty w dobrach Broniszew posiadali służebności zwane też serwitutami:
Włościanie pustkowia Puchy, Nowa Wieś i Klekoty mają prawo pobierania corocznie na poprawę swoich budowli 20 drzew 28 cali w obwodzie na wysokości trzech łokci od ziemi.
Każda z osad pod numerem 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10 ma prawo zbierać w dworskim lesie:
a) susz i leżaninę na opał w zimowe półrocze, to jest w czasie miesięcy stycznia, lutego, marca, października, listopada i grudnia po jednej furze co tydzień w czasie zaś pozostałych miesięcy letniego półrocza po jednej furze co trzy tygodnie bez pomocy siekiery
b) liści na podściółkę bydła w rozmiarze czterech fur corocznie w szczególności jesienią, w miesiącach październiku bądź listopadzie
c) osady pod numerem 1, 2 i 3 w ogólnej ich łączności mają prawo korzystania i zbierania opału i podściółki w tym rozmiarze jak wydzielono dla osady w tej tabeli pod numerem 4.
Wszystkie wyżej wymienione serwituty wykreślono w dobrach Broniszew 2.11.1931 r.

Na podstawie wniosku z 11/23.09.1867 r. włościanie wsi Klekoty w dobrach Kruszyna posiadali służebności zwane też serwitutami:
Każda z osad od numeru 1 do 5 włącznie mają prawo pobierać corocznie na poprawę swoich budowli po dwa drzewa, grubego 28 cali w obwodzie, na wysokości trzech łokci od ziemi. Zbierać w dworskim lesie susz, leżaninę i kopać pni na opał w zimowe miesiące to jest w styczniu, lutym, marcu, październiku, listopadzie i grudniu po jednej furze w tydzień, w pozostałe zaś miesiące letniego półrocza po jednej furze co dwa tygodnie (po swe siekiery dozwala się przy wykopywaniu pni). Zbierać liście na podściółkę dla bydła po jednej furze w tydzień w czasie miesięcy czerwca, października i listopada. Paść swoje bydło w dworskim lesie w uroczysku pod nazwaniem Osina.
Zarządzeniem komisarza powiatu Nowo Radomskiego z 2.03.1876 r. potwierdzonym 2.09.1878 r. włościanom wsi Klekoty przysługiwało prawo pasania w ciągu roku 23 sztuk bydła rogatego, 10 koni i 34 owiec.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Krzysztof Kucharski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 4 miesiąc temu #25900 przez Krzysztof Kucharski
Od dłuższego czasu próbuję ulokować wieś Klekoty w czasie i przypisać ją do konkretnej parafii.Niestety nie jest to takie proste.Akta z tej wsi znajdują się bowiem w kilku parafiach /Brzeźnica Nowa,Kruszyna,Borowno,Mykanów/. W internecie znalazłem informację,że w 1521r utworzono parafię Brzeźnica Nowa /wcześniej Brzeźnica Stara/ do której należało 20 miejscowości /w tym KLEKOTY,Puchy,Prusicko/. Za pierwszy wpis dotyczący Klekot w par.Kruszyna uważam na dzień dzisiejszy rok 1621 i dotyczy on Marcina i Reginy Klekotów.W kilku przypadkach spotkałem się z wpisem-Z BORU. Po analizie nazwisk jestem przekonany,że lokalizacja ta dotyczy ludzi mieszkających w Klekotach.Niejasny jest również wykaz rozległości w Dekanacie Częstochowskim z 1827r.Wieś Klekoty przypisana jest tam zarówno do par.Kruszyna i par.Borowno.
Na stronie Gminy Nowa Brzeźnica /historia Prusicka/ natknąłem się na wpis /autor Stasiex/,że w 1747r dziedzic Wojciech Męciński zbudował w Prusicku kościół,który istniał tam do 1866r.Być może tam również kierowali się mieszkańcy wsi Klekoty.Do tej pory sądziłem,że parafia w Prusicku powstała dopiero w 1957r,gdyż nie spotkałem nigdzie odrębnych akt z tej parafii.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 4 miesiąc temu #25916 przez Krzysztof Łągiewka
Też spotkałem się z aktami związanymi z wsią Klekoty w tychże czterech parafiach. Można jeszcze zrozumieć, że część Klekot należąca do dóbr Kruszyna należała również i do parafii Kruszyna. Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego podaje, że Klekoty należące do dóbr Broniszew należą do parafii Mykanów. To że Klekoty pojawiają się w parafii Nowa Brzeźnica mógłbym jeszcze rozumieć z tego powodu, że właścicielem Broniszewa, Prusicka i Wólki Prusickiej była w XIX w. ta sama osoba, a ponieważ Wólka Prusicka i Prusicko należały do parafii w Nowej Brzeźnicy to niektórzy ludzie z Klekot mogli tamże wypełniać swoje religijne obowiązki. Ale dlaczego Klekoty przyporządkowano również i do parafii Borowno to tego już wytłumaczyć nie potrafię.
Kościół wybudowany przez Wojciecha Męcińskiego w Prusicku w 1747 r. był zapewne raczej tylko kaplicą dworską, która jednakże mogła również służyć jako kościół filialny parafii w Nowej Brzeźnicy. Na pewno nie była to osobna parafia i jeżeli odbywały się tam chrzty, małżeństwa czy pogrzeby to i tak zapisywano je do ksiąg parafialnych Nowej Brzeźnicy. To mogłoby również wyjaśniać pojawianie się aktów metrykalnych z Klekot w parafii Nowa Brzeźnica. Być może mieszkańcy Klekot nie udawali się wcale do Nowej Brzeźnicy lecz znacznie bliżej do kaplicy dworskiej w Prusicku, gdzie udzielano im sakramentów.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Krzysztof Kucharski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 4 miesiąc temu #25929 przez Krzysztof Kucharski
Analizowałem jeszcze raz wszystkie wpisy dotyczące wsi Klekoty /trochę się już uzbierało /i wynotowałem sobie kilka znaków zapytania.
1.Być może na tym terenie były dwie wsie o nazwie Klekoty. W Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego /tom IV-rok 1883 / są bowiem dwa wpisy:
-Klekoty-wieś włościańska i osada karczemna,Powiat Nowo-Radomski,gmina i parafia Kruszyna.
Obszar-125 mórg.
-Klekoty-wieś włościańska,Powiat Nowo-Radomski,gmina i parafia Brzeźnica.Obszar-62 morgi.
2.Jeżeli chodzi o nazwisko Koćwin to odnalazłem akt zgonu Anny Koćwin /nr.68/1897 par.Kruszyna / córki Józefa Milczarka i Małgorzaty Karoń,urodzonej i zmarłej w wsi Klekoty.Pozostawiła po sobie owdowiałego męża Sylwestra i jednego syna. /Sylwester-urodzony w wsi Lgota par.Kruszyna-akt nr.88/1846 / Pozostałe w Klekotach dwie rodziny mogły pochodzić zatem z jednej zagrody.
The following user(s) said Thank You: Krzysztof Łągiewka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 4 miesiąc temu - 1 rok 4 miesiąc temu #25958 przez Krzysztof Łągiewka
Ustaliłem, o czym napisałem kilka postów powyżej, że wieś Klekoty należała w jednej części do dóbr Broniszew, a w drugiej części do dóbr Kruszyna. Otóż Klekoty położone były przy strumieniu o nazwie Struga, zwanym dawniej Pijawka. Tutaj też przebiegała granica między dobrami Broniszew i Kruszyna. Wieś leżała w jednym miejscu, ale była sztucznie podzielona granicą pomiędzy dobrami.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Krzysztof Kucharski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

8 miesiąc 1 tydzień temu #28672 przez Krzysztof Kucharski
Witam.
Mam pytanie do Pana Krzysztofa Łągiewki.
Wracając do rozpatrywanych już wcześniej spraw,analizowałem dzisiaj załączone w temacie-Klekoty mapki z 1889/1890r Wieś należała do dóbr Kruszyna,ale na mapce działki rozdzielone są pomiędzy pięciu właścicieli /użytkowników /oraz na tzw.część wspólną.Wśród tych osób jest jeden z moich prapra......Franciszek Kołodziejczyk,na którego jak dobrze policzyłem przypada 18 działek /z tego 3 działki to ugór ,pozostałe zaś określone są jako pole / W tym okresie według metryk w Klekotach mieszka dużo więcej rodzin.Być może mapka obejmuje tylko część wsi.?
Następna sprawa która mnie nurtuje,to sposób w jaki je nabył /czy mógł je kupić?/
Franciszek Kołodziejczyk rodzi się w Wikłowie w 1819r i mieszka tam do 1850r? /w aktach wpisywany jako gospodarz / Od 1851r do 1855r? figuruje jako gospodarz w Kruszynie.W latach 1856-1881 /data śmierci /jest już gospodarzem we wsi Klekoty.
Pozdrawiam
Krzysztof

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

8 miesiąc 3 dni temu #28760 przez Krzysztof Łągiewka
Mapka, którą zamieściłem dotyczy tylko tej części wsi Klekoty, która należała do dóbr Kruszyna. Wg. mnie na północ od tej części za drogą z Kruszyny do Prusicka leżała druga część wsi Klekoty należąca do dóbr Broniszew. Niestety nigdzie nie natrafiłem na mapę przedstawiającą tę drugą część Klekotów. Istotnie więc ma Pan rację, w Klekotach mieszkało wtedy więcej rodzin, a ta mapa obrazuje tylko część wsi.
Muszę też skorygować sam siebie, bowiem napisałem że granica między dobrami Broniszew, a Kruszyna przebiegała na Strudze vel Pijawce. Z tymże były pewne odstępstwa od tego, bowiem część wsi Klekoty należąca do dóbr Kruszyna co widać na mapie leżała już na lewym brzegu Strugi. Podobnie było z wsią Nowa Wieś położoną w dalszym biegu tej rzeczki, wieś ta bowiem należąca do dóbr Broniszew też w pewnej części leżała po obu stronach Strugi. Generalnie jednak poza tymi odstępstwami Struga vel Pijawka była granicą pomiędzy dobrami ziemskimi Kruszyna i Broniszew.
Franciszek Kołodziejczyk otrzymał swoją ziemię drogą nadania. Bowiem 19.02/2.03.1864 r. miało miejsce uwłaszczenie włościan w Królestwie Polskim. Mówiąc wprost chłopi otrzymywali na własność tę ziemię na której mieszkali i którą uprawiali. Wcześniej bowiem chłopi ziemi nie posiadali, a ich status można porównać do długoletniej dzierżawy gruntu. W zamian za dzierżawę musieli płacić czynsz właścicielowi ziemi bądź w określone dni pracować na jego gruntach czyli odrabiać pańszczyznę. Na podstawie ustawy z 19.02/2.03.1864 r. chłopom nadawano na własność tę ziemię i likwidowano jej zależność od dziedzica. Kończyły się czynsze i pańszczyzna. Chłop za otrzymaną ziemię nie musiał płacić, dziedzic natomiast za przejętą przez chłopów ziemię otrzymywał odszkodowanie od skarbu państwa. Ilość i rodzaj otrzymywanej ziemi wraz z imieniem i nazwiskiem tego, który ją otrzymał wpisywano do tak zwanych tabel likwidacyjnych. Dla wsi Klekoty oficjalnie tabelę tę sporządzono 12 czerwca 1867 r. Oczywiście do tabeli wykonywano też mapę.
The following user(s) said Thank You: Krzysztof Kucharski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

8 miesiąc 9 godzin temu #28808 przez Krzysztof Łągiewka
14 czerwca 1929 r. mieszkańcy wsi Puchy złożyli skargę do Sądu Okręgowego w Piotrkowie przeciwko Stefanowi Lubomirskiemu o zwlekanie w wykonaniu zamiany gruntów we wsi Puchy na grunty w dobrach Kruszyna. Pozew złożyli:
1.Józefa i Mateusz małżeństwo Wójcik.
2.Ludwika Rzepecka wdowa.
3.Wiktoria i Jan małżeństwo Janeczek.
4.Walenty Wójcik.
5.Marianna 1voto Broniszewska 2voto Trajdos z mężem Kazimierzem.
6.Wawrzyniec Wójcik zamieszkały we wsi Puchy.
7.Konstanty Wójcik zamieszkały we wsi Broniszew Stary.
Skargę wyżej wymienione osoby motywowały następująco: Dnia 3 września 1917 roku została zawarta dobrowolna umowa pomiędzy właścicielami osad tabelowych Nr. 1 i 2 we wsi Puchy gmina Brzeźnica, powiatu Radomskowskiego z jednej strony, a pełnomocnikiem dóbr Kruszyna z drugiej strony, z umowy poświadczonej przez wójta gminy Brzeźnica dnia 27 maja 1919 r. zawartej pomiędzy Stanisławem Klimczykiem, właścicielem 1/3 części osady tabelowej Nr. 3 położonej we wsi Puchy, a pełnomocnikiem właściciela tychże dóbr, zostało wdrożone postępowanie o zatwierdzenie zamiany gruntów, które zostało zatwierdzone, a ugoda stanęła taka, że właściciele osad tabelowych Nr. 1, 2 i 1/3 części osady Nr. 3 we wsi Puchy oddają swe grunta ks. Stefanowi Lubomirskiemu na własność o przestrzeni ogólnej 33.2824 ha, a otrzymają w zamian za swoje grunta z gruntów majątku Kruszyna ogółem 54.9972 ha. Umowa ta została zatwierdzoną przez Urzędy Ziemskie i hipoteczne, grunt ten został wydzielony to jest, że nasze grunta zostały włączone do gruntów majątku Kruszyna, a natomiast nam z majątku Kruszyna przydzielono na każdą osadę, a mianowicie: Osada tabelowa Nr. 1: grunty orne 12.8357 ha, łąki 2.5297 ha, lasy 1.4239 ha, ziemia poleśna - brak, drogi i rowy 0.5427 ha, ogółem 17.3600 ha. Osada tabelowa Nr. 2: grunty orne 19.9050 ha, łąki 2.7065 ha, lasy - brak, ziemia poleśna 5.3298 ha, drogi i rowy 0.3823 ha, ogółem 28.3236 ha. 1/3 osady tabelowej Nr. 3: grunty orne 4.9120 ha, łąki 3.9191 ha, lasy - brak, ziemia poleśna - brak, drogi i rowy 0.2530 ha, ogółem 9.3136 ha. Łącznie wszystkie osady 54.9972 ha. Na powyższą zamianę został sporządzony plan przez geometrę Półrolę i także został zatwierdzonym czyli, że sprawa ta już została formalnie zatwierdzoną, a obecnie należy to tylko wprowadzić w życie. My zwracaliśmy się kilkakrotnie osobiście ustnie do Administracji Dóbr Kruszyna, o oddanie nam prawne posiadanie zamienione grunta w naszą używalność, lecz Administracja w dobrowolny sposób oddać takowego nie chce. Wobec powyższego prosimy Sąd Okręgowy: 1.zobowiązanie pozwanego ks. Stefana Lubomirskiego właściciela dóbr Kruszyna do oddania w naszą używalność gruntów otrzymanych za zamianę osad tabelowych Nr. 1 i 2 we wsi Puchy według tabeli i sporządzonego planu, 2.zasądzenie kosztów sądowych i za prowadzenie sprawy, 3.upoważnienia nas na wypadek gdyby oddania tej ziemi w dobrowolny sposób nie chciał, do wykonania tego na koszt pozwanego.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie z dnia 6 maja 1930 r. zobowiązano Stefana Lubomirskiego do wykonania warunków umowy zawartej z właścicielami osad tabelowych Nr. 1, 2 i 1/3 3. 4 czerwca 1930 r. Stefan Lubomirski złożył skargę apelacyjną na ten wyrok. Sąd Apelacyjny w Warszawie na posiedzeniu publicznym w dniu 29 stycznia 1931 r. zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie z dnia 6 maja 1930 r. postanowił utrzymać i zasądzić od Stefana Lubomirskiego na rzecz powodów tytułem wynagrodzenia za prowadzenie sprawy w drugiej instancji 162 zł i 50 gr.
Do akt sprawy dołączono plan gruntów wydzielonych z dóbr Kruszyna i na mocy orzeczenia OKZ w Piotrkowie z dnia 30 lipca 1928 r. tytułem zamiany oddanych na własność włościanom wsi Puchy. Plan sporządził w 1926 r. geometra I klasy Stefan Półrola. Mapę tę prezentuję poniżej. Zaznaczono na niej również grunty przyległe, m.in. Klekoty. Na mapie zaznaczono numerami działki, które mieli otrzymać włościanie ze wsi Puchy:
1. Sukcesorzy Mateusza Wójcika i Michała Rzepeckiego - dział Nr. 1 o powierzchni 17.3600 ha.
2. Jan Janeczek - dział Nr. 3 o pow. 5.0684 ha, dział Nr. 8 o pow. 0.4498 ha, dział Nr. 9 o pow. 0.1276 ha, dział Nr. 7 o pow. 0.4086 ha, dział Nr. 6 o pow. 1.0211 ha. Razem powierzchnia 7.0755 ha.
3. Marianna Trajdos - dział Nr. 3 o pow. 5.0053 ha, dział Nr. 11 o pow. 0.3671 ha, dział Nr. 10 o pow. 0.1834 ha, dział Nr. 6 o pow. 1.5293 ha. Razem powierzchnia 7.0851 ha.
4. Konstanty Wójcik - dział Nr. 2 o pow. 8.2553 ha, dział Nr. 12 o pow. 0.3731 ha, dział Nr. 10 o pow. 0.6866 ha, dział Nr. 6 o pow. 2.5112 ha. Razem powierzchnia 11.8262 ha.
5. Wawrzyniec Wójcik - dział Nr. 4 o pow. 1.7769 ha, dział Nr. 5 o pow. 0.5599 ha. Razem powierzchnia 2.3368 ha.
The following user(s) said Thank You: Krzysztof Kucharski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

8 miesiąc 9 godzin temu #28809 przez Krzysztof Łągiewka
Ciąg Dalszy:
Mapa gruntów wydzielonych z dóbr Kruszyna i na mocy orzeczenia OKZ w Piotrkowie z dnia 30 lipca 1928 r. tytułem zamiany oddanych na własność włościanom wsi Puchy.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

Czas generowania strony: 1.366 s.