Topic-icon Mlyny i mlynarze - okolice Czestochowy

2 lata 1 miesiąc temu - 2 lata 1 miesiąc temu #21861 przez Mariusz Kaczmarek
Gdzie był młyn Zabijak, jego właścicielem był Bedkowski, tylko który?

Mariusz

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 lata 1 miesiąc temu #21862 przez Teresa Łukasik
Proszę prześledzić cały ten wątek a są tam opisane młyny i ich właściciele. Młyn Zabijak był w tej miejscowości nad rzeką Brynicą. Nad Brynicą jest kaplica która pamięta tamten czas. Młyn znajdował się w niewielkiej odległości za nią. Jednym z właścicieli młyna był Kazimierz Będkowski.

Pozdrawiam
Teresa

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 lata 1 miesiąc temu #22011 przez Lech Dziedzic
Miło spotkać pokrewne dusze. Zajmuję się historią młynarstwa polskiego szczególni w w regionie lubelskim. Jednak przede wszystkim interesuje mnie genealogia rodzin młynarskich. Niestety ilość informacji źródłowych jest tak wielka, że przy 24 godzinnej dobie nie sposób tych informacji dysponując jedynie dwoma rękoma opracować. Dlatego chciałbym zaprosić do współpracy na stronie rzeczpospolitamlynarska.pl/ . Lech Dziedzic

Lech

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 lata 3 tygodni temu #22298 przez Arkadiusz Pluta
Link o młynach w Żarkach ze strony muzeum w Żarkach.
muzeumzarki.pl/o-mlynie-mlynarstwo-w-zarkach.php
The following user(s) said Thank You: Lech Ciuk, Zdzisława Rajczyk

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

2 lata 4 dni temu #22783 przez Zbigniew Małolepszy
Poszukuję informacji o losach Antoniego Ładowskiego majstra kunsztu młynarskiego na wietrznym młynie w Kobielach Wielkich. Na pewno mieszkał na tym młynie do 1824 roku (link poniżej). Interesują mnie jego dalsze losy. Być może w książce Tomasza Kuźnickiego "Z dziejów młynarstwa Radomska i regionu" są o nim jakieś wzmianki. Jeśli ktoś ma dostęp do tej publikacji to proszę o sprawdzenie.
Pozdrawiam,
Zbyszek

akt ślubu Zuzanny Ładowskiej nr 18 familysearch.org/ark:/61903/3:1:33SQ-GTR...3D2115410&cc=2115410

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 11 miesiąc temu #23266 przez Krzysztof Łągiewka
Sprawdziłem i niestety Tomasz Kuźnicki w swojej książce w ogóle nie wymienił nikogo o nazwisku Ładowski.
The following user(s) said Thank You: Zbigniew Małolepszy

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 10 miesiąc temu - 1 rok 10 miesiąc temu #23980 przez Krzysztof Łągiewka
W swoich poszukiwaniach ziemian okolicznych zetknąłem się również z posiadanymi przez nich młynami. Oprócz tego takie obiekty były w majątkach rządowych czyli państwowych. Będę tutaj sukcesywnie zamieszczał to co znalazłem. Może się komuś przyda.
Osada młynarska Brzózka należąca do Ekonomii Krzepice i sprzedana w ręce prywatne posiadała 79 mórg i 93 pręty powierzchni w 1882 r.
Według pomiarów z 1902 r. osada ta miała powierzchnię 78 mórg i 46 prętów.
Karol Szaflik syn Macieja nabył tę osadę od rządu 27.01/8.02.1881 r. przed częstochowskim notariuszem Władysławem Piątkowskim za 1263 ruble i 50 kopiejek.
Antoni Kossowski syn Jana nabył osadę na publicznej licytacji 28.09.1887 r. za 2122 ruble.
Roman syn Błażeja i Antonina córka Antoniego z domu Pytel małżeństwo Patorscy w dwóch równych, niepodzielnych częściach nabyli osadę od Antoniego Kossowskiego 21.03/3.04.1901 r. za 3000 rubli.
Jan syn Wojciecha i Julia córka Feliksa z domu Święcicka małżeństwo Nowak w dwóch równych, niepodzielnych częściach nabyli osadę od Romana i Antoniny Patorskich 12/25.03.1902 r. za 7000 rubli.
Józef Dondela syn Piotra nabył osadę od Jana i Julii Nowak 5/18.10.1907 r. za 7000 rubli.
The following user(s) said Thank You: Maria Nowicka, Michał Mugaj, Zdzisława Rajczyk, Marzena Sosnowska

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 10 miesiąc temu #23995 przez Krzysztof Kucharski
Witam.Ja w swoim drzewie znalazłem również dwa wątki młynarskie. 1.Marcin Skowron-młynarz-Pustkowie Borowe-1789r 2.Mateusz Zięba/Ziemba/-młynarz-Wola Prusicka-1812r Na tym jednak moja wiedza młynarska się kończy.Przeglądając wątek młynarski zauważyłem,że zawiera on bardzo dużą ilość ważnych i szczegółowych informacji.Być może ktoś z Państwa ma w swoich zapiskach więcej informacji na temat w/w osób.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 10 miesiąc temu #24084 przez Krzysztof Łągiewka
Witocin
Osada młynarska Witocin wydzielona z dóbr rządowych Ekonomia Iwanowice i sprzedana w ręce prywatne posiadała w 1875 r. powierzchnię 31 mórg i 173 pręty.
Walenty Jabłoński syn Filipa nabył tę osadę od rządu 8/20.05.1875 r.

Drynda
Osada młynarska Drynda wydzielona z dóbr rządowych Ekonomia Iwanowice i sprzedana w ręce prywatne posiadała w 1876 r. powierzchnię 35 mórg i 45 prętów.
Według pomiarów z 1912 r. osada młynarska Drynda posiadała powierzchnię 37 mórg i 276 prętów tj. 19 dziesięcin i 1040 sążni kwadratowych w tym 505 sążni ogrodów warzywnych i owocowych, 11 dziesięcin i 445 sążni gruntu ornego, 1 dziesięcina i 1855 sążni pastewników, 5 dziesięcin i 280 sążni łąk, 1340 sążni wód, 1920 sążni granic, dróg, wygonów i rowów, 190 sążni pod zabudowaniami.
Mateusz Patrzyk syn Szymona nabył tę osadę od rządu 4/16.02.1876 r.
August Gruszka syn Franciszka nabył tę osadę od Mateusza Patrzyka 24.06/6.07.1887 r. za 3000 rubli. Akt kupna sprzedaży został sporządzony przed notariuszem Karolem Filipskim. Stawający do aktu Mateusz Patrzyk na stałe mieszkał w osadzie młynarskiej Kostrzyna, a August Gruszka był poddanym rosyjskim zamieszkałym w dobrach Zakrzew, gminy Kamyk w powiecie częstochowskim.
The following user(s) said Thank You: Maria Nowicka

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 10 miesiąc temu #24197 przez Krzysztof Łągiewka
Gnaszyn
Osada młynarska we wsi Gnaszyn wydzielona z dóbr rządowych Ekonomia Częstochowa i sprzedana w ręce prywatne.
Osada posiadała w roku 1880 powierzchnię 123 mórg i 135 prętów.
19/31.03.1896 r. z osady tej wydzielono 4 morgi i 282 pręty jako nieruchomość o nazwie "Część osady młynarskiej w Gnaszynie litera A".
13/25.08.1897 r. z osady tej wydzielono 68 mórg i 150 prętów jako nieruchomość o nazwie "Osada we wsi Gnaszyn".
8.06.1927 r. z osady tej wydzielono 32.4744 ha jako nieruchomość o nazwie "Osada fabryczna we wsi Gnaszyn".
4.02.1930 r. z osady tej wydzielono 5.2000 ha jako nieruchomość o nazwie "Osada fabryczna we wsi Gnaszyn".
Stanisław Wojtaszewski nabył osadę młynarską Gnaszyn od Skarbu Królestwa Polskiego 13/25.04.1871 r. przed notariuszem Józefem Zborowskim w Częstochowie za 6161 rubli.
Łukasz Zarzycki syn Kazimierza nabył osadę na licytacji publicznej w Sądzie Okręgowym w Piotrkowie 1/13.07.1881 r. za 8050 rubli.
Ludwika Snitkiewicz córka Wawrzyńca wdowa nabyła osadę od Łukasza Zarzyckiego 20.08/1.09.1882 r. za 16.000 rubli.
Teodor Łagodziński syn Feliksa nabył osadę od Ludwiki Snitkiewicz 8/20.12.1882 r. za 12.100 rubli.
Teodor syn Feliksa i Julianna córka Gotfryda z domu Nauwaldt małżeństwo Łagodzińscy od 21.02/4.03.1884 r. na podstawie aktu zeznanego przed notariuszem Władysławem Piątkowskim w Częstochowie. Przyczyną było to, iż 12/24.08.1866 r. przed notariuszem Franciszkiem Rapackim w Warszawie oboje zawarli umowę przedślubną, mocą której dorobiony w małżeństwie majątek będzie ich wspólną własnością po połowie.
Po śmierci Teodora Łagodzińskiego jego część przeszła na wdowę Juliannę oraz syna Juliana Wacława i córkę Józefę Annę z Łagodzińskich Szlejcher.
13/25.03.1891 r. Julianna Łagodzińska swoją część osady i Julian Wacław Łagodziński swoją jedną czwartą osady razem trzy czwarte osady sprzedali
Emilowi Augustowi Antoniemu synowi Augusta w dwóch trzecich i Józefie Annie córce Teodora z domu Łagodzińskiej w jednej trzeciej małżeństwu Szlejcher za 9075 rubli.
Dawid syn Lejbusia i Emma córka Chama z domu Gotajner małżeństwo Blejwas nabyli od Emila i Julianny Szlejcherów z tej osady 49 mórg i 128 prętów 13/25.01.1895 r. za 8000 rubli.
Abram Dawid Korenberg syn Jakuba nabył od Emila i Julianny Szlejcherów 4 morgi i 282 pręty 13/25.01.1895 r. za 1500 rubli.
Dawid Blejwas nabył 1 morgę 194 pręty od Abrama Dawida Korenberga 19/31.03.1896 r. za 500 rubli.
Feliks Myśliński syn Łukasza w 15/38 części, January Lamparski syn Felicjana w 15/38 części i Michał Fabianowski syn Tomasza w 8/38 części nabyli pozostałą część osady od małżeństwa Emila i Julianny Szlejcherów 11/23.04.1896 r. za 9500 rubli.
Części należące do Feliksa Myślińskiego, Januarego Lamparskiego i Michała Fabianowskiego na mocy porozumień pomiędzy nimi w dwóch równych częściach przeszły na Lamparskiego i Myślińskiego 11/23.06.1898 r.
Na podstawie zapisu z 30.10/12.11.1902 r. część należąca do zmarłego Januarego Lamparskiego przeszła na trójkę jego dzieci: Kazimierę, Henryka i Karola Tadeusza Lamparskich.
Towarzystwo Drogi Żelaznej Herby - Częstochowa nabyło z tej osady dwie działki ziemi o powierzchni 1 dziesięciny i 520 sążni oraz 1335 sążni wchodzące w skład powierzchni 49 mórg i 128 prętów należącej do Dawida i Emmy Blejwas 3/16.05.1904 r. za 1369 rubli i 2 kopiejki.
Marian Sawicki syn Leona nabył od Feliksa Myślińskiego jego część 12/25.07.1911 r. za 8500 rubli.
Marian Sawicki syn Leona nabył od Henryka Lamparskiego jego część 12/25.07.1911 r. za 4500 rubli.
Wilhelm Wiellisch syn Leopolda nabył część należącą do Dawida i Emmy małżeństwa Blejwas 13/26.07.1911 r. za 26.250 rubli.
Na publicznej licytacji w Sądzie Okręgowym w Piotrkowie części należące do Kazimiery Lamparskiej, Karola Lamparskiego i Mariana Sawickiego 7.11.1911 r. nabyli: Marian Sawicki, Roman vel Abram Markowicz, Ludwik vel Lejzor Markowicz, Izrael vel Jojna Zygman, Ruchla Imich, Szolem Rubin Switgall i Szmul Wolf Zylberblat.
Towarzystwo Gnaszyńskiej Jutowej Manufaktury Sawicki, Markowicz i Spółka nabyło części należące do wyżej wymienionych 28.11/11.12.1911 r. za 21.000 rubli.
Na zasadzie aktu z 9/22.11.1912 r. po śmierci Wilhelma Wiellischa należąca do niego część przeszła na wdowę po nim Annę Franciszkę z domu Tejmitz córkę Bonawentury oraz ich dzieci: Karola, Leopolda, Zofię, Różę Luksemburg z domu Wiellisch.
Anna Wiellisch, Zofia Wiellisch i Karol Wiellisch należące do siebie części sprzedali 22.08.1917 r. przed notariuszem Józefem Żabińskim w Warszawie małżeństwu Franciszkowi i Józefie Kijas za 56.250 marek.
Leopold Wiellisch i Róża Luksemburg należące do siebie części sprzedali 20.07.1918 r. przed notariuszem Romanem Barem w Warszawie małżeństwu Franciszkowi i Józefie Kijas za 18.750 marek.
Wskutek aktu z dnia 5/18.1912 r. przed notariuszem Witoldem Kubickim w Piotrkowie i na skutek wniosku z dnia 18.01.1922 r. właścicielami części należącej do Towarzystwa Gnaszyńskiej Jutowej Manufaktury Sawicki, Markowicz i Ska są: 1.Marian Sawicki w 16/160, 2.Roman vel Abram Markowicz w 19/160, 3.Ludwik vel Lejzor Markowicz w 24/160, 4.Izrael Zygman w 30/160, 5.Ruchla Imich w 15/160, 6.Szmul Wolf Zylberblat w 44/160, 7.Szolem Rubin Switgall w 12/160.
Po śmierci Ruchli Imich jej część odziedziczyły dzieci: Józef, Jadwiga vel Etka zamężna Kojrańska i mąż Abram Hendel Imich co zapisano 11.03.1920 r.
11.03.1930 r. Izrael vel Jojna Zygman nabył część części należących do Romana vel Abrama Markowicza (ze swoich 19/160 sprzedał połowę czyli 19/320 za 890.625 marek) , Ludwika vel Lejzora Markowicza (ze swoich 24/160 części sprzedał połowę czyli 24/320 za 1.125.000 marek), spadkobierców Ruchli Imich (ze swoich 15/160 sprzedali połowę czyli 15/320 za 703.125 marek) , Szmula Wolfa Zylberblata (ze swoich 44/160 części sprzedał połowę czyli 44/320 za 2.062.500 marek) i Szolema Rubina Switgalla (ze swoich 12/160 części sprzedał połowę czyli 21/320 za 562.500 marek).
Marian Sawicki dyrektor fabryki w Gnaszynie lat 59 zmarł 29.05.1919 r. w Częstochowie, był synem Leona i Bronisławy z Kopczyńskich, urodzonym w Zawierciu. Pozostawił wdowę Zofię z Seredyńskich.
Po śmierci Mariana Sawickiego należąca do niego część tj. 16/160 przeszła na dzieci Jerzego i Wandę oraz wdowę Zofię, którzy 15.02.1921 r. sprzedali tę część za 1.500.000 marek Izraelowi Jojnie Zygmanowi w jednej połowie czyli 16/320 części oraz Izraelowi Jojnie Zygmanowi, Romanowi vel Abramowi Markowiczowi, Ludwikowi vel Lejzorowi Markowiczowi, Robertowi vel Szolemie Rubinowi Switgall, Józefowi Imichowi, Jadwidze vel Etce Kojrańskiej i Abramowi Hendlowi Imichowi w drugiej połowie czyli 16/320 części.
7.09.1921 r. utworzono Spółkę Akcyjną pod nazwą: "Spółka Akcyjna Gnaszyńskiej Manufaktury", która tego samego dnia nabyła część osady młynarskiej we wsi Gnaszyn należącą do Towarzystwa Gnaszyńskiej Jutowej Manufaktury, Sawicki, Markowicz i Ska za 5.694.672 marki i 84 fenigi. Powierzchnia: 5132 metry kwadratowe.
14.04.1928 r. małżeństwo Franciszek i Józefa Kijas z należącej do siebie części osady sprzedali 5.2000 ha Spółce Akcyjnej Gnaszyńskiej Manufaktury za 50.000 zł.
8.04.1933 r. Józefa Kijas należącą do niej całą współwłasność osady z wyjątkiem 1.2718 ha graniczącego z torem kolejowym, stawem i gruntami Gnaszyńskiej Manufaktury z nowym domem dwupiętrowym sprzedała Stanisławowi Paskowi synowi Jana za 16.000 zł.

Część osady młynarskiej w Gnaszynie litera A
Wydzielona z osady młynarskiej Gnaszyn. W 1896 r. posiadała powierzchnię 4 morgi i 282 pręty.
Na podstawie wniosku z 23.11.1922 r. do osady tej włączono 4.2337 ha czyli 7 mórg i 168 prętów z osady we wsi Gnaszyn.
Na podstawie protokołu z 7.05.1930 r. do osady tej włączono 7 działów gruntu o powierzchni 5 mórg i 114 i pół pręta pochodzących z osad tabeli likwidacyjnej wsi Kawodrza Górna.
Na podstawie protokołu z 13.06.1939 r. do osady tej włączono 5.8640 ha z osad włościańskich położonych we wsiach Kawodrza Górna i Wielki Bór.
Abram Dawid Korenberg syn Jakuba nabył tę osadę 13/25.01.1895 r. od Emila i Julianny Szlejcherów za 1500 rubli.
Dawid Blejwas syn Lejbusia nabył z tej osady 1 morgę 194 pręty od Abrama Dawida Korenberga 19/31.03.1896 r. za 500 rubli.
Z mocy postępowania spadkowego po śmierci Abrama Dawida Korenberga z dnia 17/30.09.1902 r. należąca do niego część osady przeszła na jego dzieci: 1.Rywę Laję Szajkowicz z domu Kornberg vel Korenberg 1.voto Zygielman, 2.Jachetę Praszkiewicz z domu Kornberg vel Korenberg, 3.Mojżesza Kopela Kornberga vel Korenberga, 4.Szlamę Kornberga vel Korenberga.
Jacheta Praszkiewicz swoją część sprzedała 5/17.07.1898 r. Mojżeszowi Kopelowi Korenbergowi.
Rywa Laja Szajkowicz swoją część sprzedała 31.03/12.04.1899 r. swojej matce wdowie Frajdzie Korenberg, która 29.01/11.02.1903 r. tę część sprzedała Szlamie Kornbergowi za 2100 rubli.
Mojżesz Kopel Kornberg i Szlama Kornberg w dwóch równych niepodzielnych częściach po nabyciu części należącej do Dawida Blejwasa 29.01/11.02.1903 r. za 12.390 rubli.
Gnaszyńskie Zakłady Ceramiczne Spółka Akcyjna nabyła tę osadę od Mojżesza Kopla Kornberga i Szlamy Kornberga 2.07.1922 r. za 8.000.000 marek.
Skarb Państwa tj. Częstochowskie Zakłady Ceramiki Budowlanej w Gnaszynie przejęły tę nieruchomość należącą do Gnaszyńskich Zakładów Ceramicznych Spółka Akcyjna na podstawie orzeczenia ministra przemysłu i handlu z dnia 13.02.1948 r. o przejęciu przedsiębiorstw na własność państwa.

Osada we wsi Gnaszyn
Wydzielona z osady młynarskiej Gnaszyn. W 1896 r. posiadała powierzchnię 68 mórg i 150 prętów.
Na podstawie wniosku z 23.11.1922 r. ze składu tej osady wydzielono 4.2337 ha i włączono do osady część osady młynarskiej w Gnaszynie litera A.
Na podstawie wniosku z 8.06.1927 r. ze składu tej osady oraz ze składu osady młynarskiej we wsi Gnaszyn wydzielono 32.4744 ha i włączono do osady fabrycznej we wsi Gnaszyn. Przy czym z tej osady wydzielono 31.9612 ha.
Feliks Myśliński syn Łukasza w 15/38 części, January Lamparski syn Felicjana w 15/38 części i Michał Fabianowski syn Tomasza w 8/38 części nabyli pozostałą część osady należącą do małżeństwa Emila i Julianny Szlejcherów od nich samych 11/23.04.1896 r. za 9500 rubli.
Części należące do Feliksa Myślińskiego, Januarego Lamparskiego i Michała Fabianowskiego na mocy porozumień pomiędzy nimi w dwóch równych częściach przeszły na Lamparskiego i Myślińskiego 11/23.06.1898 r.
Na podstawie zapisu z 30.10/12.11.1902 r. część należąca do zmarłego Januarego Lamparskiego przeszła trójkę jego dzieci: Kazimierę, Henryka i Karola Tadeusza Lamparskich.
Towarzystwo Drogi Żelaznej Herby - Częstochowa nabyło z tej osady 22.09/5.10.1904 r. dwie działki o powierzchni 1034 sążni i 857 sążni za 496 rubli i 61 kopiejek.
Marian Sawicki syn Leona nabył od Feliksa Myślińskiego jego część 12/25.07.1911 r. za 8500 rubli.
Marian Sawicki syn Leona nabył od Henryka Lamparskiego jego część 12/25.07.1911 r. za 4500 rubli.
Na publicznej licytacji w Sądzie Okręgowym w Piotrkowie części należące do Kazimiery Lamparskiej, Karola Lamparskiego i Mariana Sawickiego 7.11.1911 r. nabyli: Marian Sawicki, Roman vel Abram Markowicz, Ludwik vel Lejzor Markowicz, Izrael vel Jojna Zygman, Ruchla Imich, Szolem Rubin Switgall i Szmul Wolf Zylberblat.
Towarzystwo Gnaszyńskiej Jutowej Manufaktury Sawicki, Markowicz i Spółka nabyło części należące do wyżej wymienionych 28.11/11.12.1911 r. za 21.000 rubli.
Wskutek aktu z dnia 5/18.1912 r. przed notariuszem Witoldem Kubickim w Piotrkowie i na skutek wniosku z dnia 18.01.1922 r. właścicielami części należącej do Towarzystwa Gnaszyńskiej Jutowej Manufaktury Sawicki, Markowicz i Ska są: 1.Marian Sawicki w 16/160, 2.Roman vel Abram Markowicz w 19/160, 3.Ludwik vel Lejzor Markowicz w 24/160, 4.Izrael Zygman w 30/160, 5.Ruchla Imich w 15/160, 6.Szmul Wolf Zylberblat w 44/160, 7.Szolem Rubin Switgall w 12/160.
Po śmierci Ruchli Imich jej część odziedziczyły dzieci: Józef, Jadwiga vel Etka zamężna Kojrańska i mąż Abram Hendel Imich co zapisano 11.03.1920 r.
11.03.1930 r. Izrael vel Jojna Zygman nabył część części należących do Romana vel Abrama Markowicza (ze swoich 19/160 sprzedał połowę czyli 19/320 za 890.625 marek) , Ludwika vel Lejzora Markowicza (ze swoich 24/160 części sprzedał połowę czyli 24/320 za 1.125.000 marek), spadkobierców Ruchli Imich (ze swoich 15/160 sprzedali połowę czyli 15/320 za 703.125 marek) , Szmula Wolfa Zylberblata (ze swoich 44/160 części sprzedał połowę czyli 44/320 za 2.062.500 marek) i Szolema Rubina Switgalla (ze swoich 12/160 części sprzedał połowę czyli 21/320 za 562.500 marek).
Po śmierci Mariana Sawickiego należąca do niego część tj. 16/160 przeszła na dzieci Jerzego i Wandę oraz wdowę Zofię, którzy 15.02.1921 r. sprzedali tę część za 1.500.000 marek Izraelowi Jojnie Zygmanowi w jednej połowie czyli 16/320 części oraz Izraelowi Jojnie Zygmanowi, Romanowi vel Abramowi Markowiczowi, Ludwikowi vel Lejzorowi Markowiczowi, Robertowi vel Szolemie Rubinowi Switgall, Józefowi Imichowi, Jadwidze vel Etce Kojrańskiej i Abramowi Hendlowi Imichowi w drugiej połowie czyli 16/320 części.
7.09.1921 r. utworzono Spółkę Akcyjną pod nazwą: "Spółka Akcyjna Gnaszyńskiej Manufaktury", która tego samego dnia nabyła część osady we wsi Gnaszyn należącą do Towarzystwa Gnaszyńskiej Jutowej Manufaktury, Sawicki, Markowicz i Ska za 5.694.672 marki i 84 fenigi.
Po wydzieleniach z tej osady różnych obszarów na dzień 16.03.1933 r. pozostały z niej dwie odrębne działki o powierzchni 3901 m.kw. i 4707 m.kw.
Skarb Państwa w osobie Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Warszawie nabył z tej osady 3107,12 metrów kwadratowych od Spółki Akcyjnej Gnaszyńskiej Manufaktury 5.12.1935 r. za 3052 zł i 32 gr.

Osada fabryczna we wsi Gnaszyn
Wydzielona z osady Gnaszyn i osady młynarskiej we wsi Gnaszyn posiadała w 1927 r. powierzchnię 32.4744 ha.
Na podstawie wniosku z 4.02.1930 r. do osady tej włączono 5.2000 ha pochodzące z osady młynarskiej we wsi Gnaszyn.
Właścicielom tej osady tj. Spółce Akcyjnej Gnaszyńskiej Manufaktury od Franciszka i Józefy małżeństwa Kijas jako właścicieli reszty osady młynarskiej we wsi Gnaszyn od 1.07.1936 r. do 1.07.1951 r. służyło prawo nieograniczonego w każdym czasie przechodzenia po ścieżce tytułem serwitutu przechodu dla personelu technicznego, administracyjnego, biurowego, roboczego, klientów i innych osób będących w stosunkach bądź z firmą bądź z personelem fabrycznym.
7.09.1921 r. utworzono Spółkę Akcyjną pod nazwą: "Spółka Akcyjna Gnaszyńskiej Manufaktury", która tego samego dnia nabyła osadę fabryczną we wsi Gnaszyn należącą do Towarzystwa Gnaszyńskiej Jutowej Manufaktury, Sawicki, Markowicz i Ska za 5.694.672 marki i 84 fenigi.
Skarb Państwa przejął tę osadę na własność na podstawie orzeczenia ministra przemysłu lekkiego z dnia 30.06.1951 r.













The following user(s) said Thank You: Maria Nowicka, Michał Mugaj, Lech Ciuk, Krzysztof Świtalski, Maria Mroczek

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 10 miesiąc temu - 1 rok 10 miesiąc temu #24415 przez Krzysztof Łągiewka
Kawodrza
Osada młynarska we wsi Kawodrza wydzielona z dóbr rządowych Ekonomia Częstochowa i sprzedana w ręce prywatne.
Osada posiadała w roku 1873 powierzchnię 39 dziesięcin i 379 sążni, co w okresie międzywojennym określono na około 42.6824 ha.
Marcin Majchrzak nabył osadę młynarską Kawodrza od Skarbu Królestwa Polskiego 20.03/1.04.1871 r. za 3501 rubli.
Parafia św. Barbary w Częstochowie. Akt Nr 30 z 17.01.1919 r. godzina 8 wieczór. O godzinie 12 ej w południe tego samego dnia w Kawodrzy Dolnej umarł Marcin Majchrzak, wdowiec, młynarz, lat 74, zamieszkały w Kawodrzy Dolnej, syn Andrzeja i Marianny małżonków Majchrzak. Zmarły był wdowcem po Mariannie z Witeckich.
Po śmierci Marcina Majchrzaka osadę odziedziczyło 7 jego dzieci: 1.Władysław, 2.Roman, 3.Stanisław, 4.Janina Sochaczewska, 5.Helena Herman, 6.Stanisława Pietrzykowska, 7.Maria John.
5.12.1927 r. Stanisław Majchrzak, Janina Sochaczeska, Helena Herman, Stanisława Pietrzykowska i Maria John należące do siebie części sprzedały Zygmuntowi vel Szlamie Jareckiemu i Mieczysławowi vel Dawidowi Majerowi Markowiczowi za 31.400 zł.

Goniec Częstochowski, Nr 161 z 27.07.1919, s. 4.
Dawna prochownia twierdzy Jasnogórskiej.
Rosłe nadwiślańskie topole stoją przy drodze wiodącej z Częstochowy do młyna Majchrzaków na Kawodrzy.
Mijamy rzeczkę Lis, której wody płyną sennie w dal, ale oto senny bieg fal rzeczki wstrzymują upusty.
Przy upuście farbiarnia Zelkowicza; dawniej znajdowała się tutaj piła drzewna, niegdyś stanowiąca własność klasztoru Jasnogórskiego.
Przy budowie farbiarni znaleziono bale zczerniałe, pozostałe z zasypanej studni, oraz kule armatnie wielkości pięści. Przy upuście tym według wierzeń ludu straszy.
Wieś Kawodrza należała ongi do klasztoru Jasnogórskiego.
Władysław książę Opolski, Wieluński, Kujawski i Dobrzyński w wigilię św. Wawrzyńca r. 1382 nadał wsie swoje Starą Częstochowę i Kawodrzę Ojcom Paulinom na Jasnej Górze. Oryginał tego przywileju pisany w języku łacińskim na pergaminie znajduje się w archiwum klasztoru jasnogórskiego.
Podczas najazdu Szwedów na Jasną Górę w r. 1655 w stawie na Kawodrzy ukryto skarby klasztorne.
Po powstaniu rząd rosyjski dobra klasztorne skonfiskował, a w roku 1867 zmarły niedawno pan Majchrzak nabył od skarbu młyn na Kawodrzy.
Nowy właściciel w r. 1867 zburzył stary drewniany młyn klasztorny i na jego miejscu postawił nowy obecnie istniejący murowany młyn.
Za młynem śród łąki nikły strumyk płynie, a za strumykiem na szczycie kopca porosłego murawą i pokrzywami wznosi się wysoka, papą kryta piwnica z czerwonej cegły... to dawna prochownia twierdzy jasnogórskiej.
Z prochowni dawnej zaledwie resztki fundamentów pozostały. Tworzą one kwadrat o 16 łokciowych bokach. Duże ściany dzielą ten kwadrat na 3 części. Część południową prochowni zupełnie zasypano ziemią. Największą część środkową fundamentów prochowni wyłożono wewnątrz cegłą i po dodaniu sklepienia i dachu i przebiciu drzwi i okna służy ona właścicielowi młyna za piwnicę.
Część północna prochowni zwrócona ku młynowi posiada fundamenta o 1 i pół łokciowej grubości na kilka jeszcze łokci wysokie z kamienia wapiennego, przyczem do budowy wewnętrznej ściany środkowej użyto również cegły. Żeby ściany nie przepuszczały wilgoci mieszano wapno użyte do budowy z łojem. Dziś ściany prochowni od strony młyna tworzą długi, głęboki a wąski rów, przylegający do piwnicy. Z dna tego dołu wystrzelają ku niebu olbrzymie gałęzie pokrzywy.
Rozłożysta grusza swemi szerokiemi konary miłośnie otula ruiny starej prochowni, która ongi służyła interesom Najjaśniejszej Rzeczypospolitej, a w naszych praktycznych czasach służy za piwnicę młynarza. Sic transit gloria mundi.
Przed prochownią nie stoi już szyldwach twierdzy, tylko olchy smukłe dzierżą straż.
Z ruin prochowni rozległy się widok roztacza.
Z południa na górze wysokiej wznosi ku niebu ramiona drewniany krzyż, jakby błagając Pana o litość nad pochowanymi tutaj zmarłymi na cholerę, zaś od północnowschodu wznosi się majestatyczna bazylika Jasnogórska.
Stanisław Rumszewicz
The following user(s) said Thank You: Maria Nowicka, Michał Mugaj, Lech Ciuk, Maria Mroczek

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu - 1 rok 9 miesiąc temu #24750 przez Krzysztof Łągiewka
Szczygieł
Osada młynarska Szczygieł wydzielona z dóbr rządowych Krzepice i sprzedana w ręce prywatne.
Osada posiadała w roku 1875 powierzchnię 13 mórg i 282 pręty.
Jan Kozak nabył osadę młynarską Szczygieł od Skarbu Królestwa 5/17.12.1875 r. za 198 rubli.

Pytel
Osada młynarska Pytel wydzielona z dóbr rządowych Krzepice i sprzedana w ręce prywatne.
Osada posiadała w roku 1888 powierzchnię 29 mórg i 250 prętów.
Franciszek Nonas syn Andrzeja nabył osadę młynarską Pytel od Skarbu przed notariuszem Hipolitem Glajzerem w Piotrkowie 13/25.07.1879 r.
Wincenty Nonas syn Franciszka nabył osadę od poprzedniego właściciela swojego ojca Franciszka Nonasa 13/25.09.1894 r. za 3000 rubli.
Połowę osady młynarskiej Pytel od Wincentego Nonasa nabyła Anna z Kwiatkowskich Wnuczyńska 7.03.1921 r. za 500.000 marek. Stawająca do aktu kupna Anna Wnuczyńska była wdową po Ignacym Wnuczyńskim, córką Ludwika Kwiatkowskiego, zamieszkałą w Mogielnicy w powiecie grójeckim.
Załączniki:
The following user(s) said Thank You: Maria Nowicka, Michał Mugaj, Roman Kempa, Mariola Rybak, Krzysztof Świtalski

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu #24754 przez Roman Kempa
W lustracji z 1791r wpisano w Dankowicach młyn (w innym miejscu opisany jako młyn Szczygły), a w nim Augustyn Szczygieł z żoną Anną synem Janem i córkami Rozalią, Zuzanną, Justyną i Lucyną.
The following user(s) said Thank You: Michał Mugaj, Barbara Kazimierska

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu - 1 rok 9 miesiąc temu #24843 przez Krzysztof Łągiewka
Magreta
Młyn zwany Magreta albo Ziaja albo Bartoszczyzna położony w obrębie miasta Krzepice do którego należą grunta, łąki, pastwiska z wygonem i zarośla w ogóle morgów 48 prętów 10 miary nowopolskiej. Z gruntami dóbr Lipie i rzeką Liswartą jako też z gruntami obywateli miasta Krzepic należącymi graniczące jako też kanał z upustem od tejże rzeki Liswarty do młyna idący zawierający w sobie powierzchni 290 prętów. Zabudowania do tej posiadłości należące w katastrum miasta Krzepice pod numerem 282 zapisano są następujące:
a) młyn z pomieszkaniem z drzewa w części na palach w części na podmurowaniu długi łokci 31, szeroki 14, wysoki 4 i 1/2.
b) młynnica długa łokci 16 i 1/2, szeroka 13, wysoka 4.
c) obora długa łokci 35 i 1/2, szeroka 9 i 1/2, wysoka 4.
d) stodoła długa łokci 29 i 1/4, szeroka 10 i 1/2, wysoka 4 i 1/2.
e) dom mieszkalny do pierwotnego młyna przybudowany długi łokci 17 i 1/2, szeroki 9, wysoki 4.
f) stodoła długa łokci 28, szeroka 10, wysoka 4.
g) kuchnia do domu mieszkalnego przystawiona długa łokci 14, szeroka 5, wysoka 4.
h) jagielnik na palach długi łokci ok. 10, szerokości 6, wysokości 4.
i) chlewy długości łokci 11, szerokości 5 i 1/2, wysokości 3.
(litery j w wykazie nie umieszczono)
k) obora długa łokci 22 i 1/2, szerokości 6 i 1/2, wysokości 3 i 1/2.
Wszystkie te zabudowania z drzewa są postawione na gruncie emfiteutycznym. Zapisano 14/26.09.1857 r.
Podług świadectwa magistratu miasta Krzepice z dnia 12/24.09.1857 r. kanon z tego młyna płacony corocznie Skarbowi Królestwa Polskiego wynosi 15 rubli i 50 kopiejek.
Józef i Antonina z Szaflików małżeństwo Krotlińscy nabyli tę nieruchomość 1.05.1818 r. (nie podano od kogo). Po śmierci Józefa Krotlińskiego jego część odziedziczyły dzieci: Anna z Krotlińskich Hanczewska - żona Wojciecha Hanczewskiego kasjera miasta Krzepice, Marianna Krotlińska panna doletnia, Jan Michał Krotliński, Wojciech Krotliński.
16/28.10.1844 r. Wojciech Krotliński nabył część należącą do swojej matki Antoniny z Szaflików 1 voto Krotlińskiej 2 voto Cieślińskiej oraz sióstr Anny Hanczewskiej i Marianny Krotlińskiej za 1437 rubli i 50 kopiejek.
18/30.10.1852 r. Wojciech Krotliński nabył część należącą do Jana Michała Krotlińskiego za 262 ruble i 50 kopiejek.
18/30.08.1857 r. magistrat miasta Krzepice wydał Wojciechowi Krotlińskiemu zaświadczenie, iż podług katastru Dyrekcji Ubezpieczeń pod nr 282 młyn wodny wraz z wszelkimi budowlami do niego należącymi oszacowany został na 1950 rubli, oprócz tego pogródki przed młynem nieobjęte taksą mające wartość 150 rubli, grunt 48 mórg i 10 prętów licząc po 25 rubli za morgę, razem 1200 rubli i 83 kopiejki. Ogółem wartość całej nieruchomości to 3300 rubli i 83 kopiejki.
Przed notariuszem Adamem Makarowskim w Częstochowie 15/27.08.1862 r. Wojciech Krotliński wydzierżawił na 10 lat do dnia 1.10.1872 r. młyn amerykański Margretta (tak zapisano) i drugi młyn zwyczajny z mieszkaniem do starego młyna przyległym składającym się z dwóch izb dużych i komory i góry nad tymi izbami i stajni pierwszej od rzeki Gottliebowi Müller za 5200 zł tj. 780 rubli.
Szymon Weksler posiadł tę nieruchomość i zabudowania na mocy wyroku adiudykacyjnego z 29.09/11.10.1871 r. za 5010 rubli.
Icek Zawadzki syn Moszka w 2/3, Chaim Wolf Zelcer syn Lewka w 1/3 nabyli Magretę od poprzedniego właściciela Szymona Wekslera 18/30.12.1879 r. za 10.000 rubli.
Nuchem syn Berka i Cyrla córka Lewka z domu Bejnerc małżeństwo Berkowicz nabyli plac z młynem tj. 9 mórg i 160 prętów od Icka Zawadzkiego i Chaima Zelcera 27.07/8.08.1881 r. za 1300 rubli.
Nuchem i Cyrla Berkowicz sprzedali swoją część Wiktorowi synowi Karola i Julii córce Karola z domu Golmi małżeństwu Lorleberg 20.06/2.07.1882 r. za 1350 rubli.
Icek Zawadzki i Chaim Zelcer sprzedali należące do siebie 20 mórg i 110 prętów Janowi synowi Stanisława i Walentynie córce Tomasza z domu Cielińska małżeństwu Goc 11/23.03.1882 r. za 7650 rubli.
Franciszek Tasarz syn Józefa nabył część należącą do małżeństwa Lorleberg 15/17.07.1893 r. za 1350 rubli.
Małżeństwo Goc należącą do siebie część sprzedali małżeństwu Abramowi i Marii Szobolok? (nazwisko nieczytelne) 2/14.02.1898 r.
Franciszek Tasarz syn Józefa zmarł 15/27.05.1895 r. i prawo do jego części z placem i młynem o powierzchni 9 mórg i 160 prętów przeszło na jego syna Stanisława Tasarza.
Stanisław Tasarz sprzedał swoją część przed notariuszem Biernackim w Częstochowie 27.10/9.11.1910 r. Wincentemu Wacowskiemu.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu #24952 przez Weronika Wieczorkiewicz
Witam
czy udało się przeczytać pracę pani Grażyny Habrajskiej pt. "Gwara wsi Masłońskie i okolic sąsiednich" ???
pozdrawiam

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu #24965 przez Hanna Hofman-Polańska
Stary wiatrak napędzający kamienne żarna we młynie Mariana Pełki w przysiólku Pierzchno (między wsiami Gruszewnia i Libidza) - stan z 1948 roku. Niestety teraz już nawet niema po nim śladu.
Załączniki:

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu #25009 przez Sebastian Lukaszewicz
CZy ktos jest w posiadaniu mapy z lokalizacja mlynow w powiecie czestochowskim?

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu #25019 przez J K R
Na forum w galerii w dziale mapy masz taką mapę.

Pozdrawiam JKR.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu #25050 przez Andrzej Kuśnierczyk
Młynarz z Częstochowy: Józef Kamiński, ur. w 1892 r., syn Jana i Antoniny, adres: Zawodzie , ul.Złota 148. Miał 172 cm wzrostu, ważył 60 kg - w 1920 r.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu #25138 przez Andrzej Kuśnierczyk
Młynarze :
Jakub Rajczyk i jego synowie: Jan i Mikołaj
(Akta Notariusza Walentego Sobocińskiego w Żarkach)
Młyn niegdyś Stanisława Wojtakiewicza nadany im przez Kazimierza z Kurozwęk Męcińskiego - Kaczobłocie czyli Ordon w granicach lasów żareckich należący do gminy chorońskiej z groblami i łąkami
Jan Ordon czyli Rajczyk
Mikołaj Ordon czyli Rajczyk
Akt darowizny z 13 września 1820 r. (Notariusz Główczewski 1820 , nr 342)

Karol Błeszyński wydzierżawił na 2 lata młyn na Poniku pod Potokiem [Ponik k.Janowa]
(Notariusz Główczewski,1820, akt nr 3460
The following user(s) said Thank You: Teresa Łukasik

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu #25139 przez Andrzej Kuśnierczyk
(Not.Główczewski 1820 nr 346) z zasobów Archiwum Państwowego w Częstochowie
The following user(s) said Thank You: Teresa Łukasik

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 9 miesiąc temu #25140 przez Andrzej Kuśnierczyk
Ludwik Kuliński, ur. w 1807 r. (z Kusiąt k.Olsztyna) mielcarz, zapisany w Nowej Częstochowie w domu nr 188 [lata 40. XIX w.] , przybył z Kawodrzy, miał żonę Juliannę (ur. 1815), ich córka Julianna wyszła za Jana Ciszewskiego.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 8 miesiąc temu #25545 przez Andrzej Kuśnierczyk
Jakub Kurland (1886 - 1942), syn Enocha i Gitli, młynarz z Częstochowy (wyznania mojżeszowego).
Młyn wymieniany na forum TGZC.
W Kłobucku: młyn Moszka Zygielbauma i Joska Kurlanda.
eksploratorzy.com.pl/viewtopic.php?f=114&t=11317
The following user(s) said Thank You: Krzysztof Szczepanik

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 8 miesiąc temu - 1 rok 8 miesiąc temu #25616 przez Magdalena Lekston
Witam serdecznie,
a czy ktoś ma informacje nt. młyna w Staromieściu? Kiedyś prawdopodobnie zwany Czyżówką?
(od nazwiska Czyżowski)
books.google.pl/books?id=UD4hAQAAMAAJ&hl...3_AF_wqmA6MXg&edge=0
pozdrawiam

uzytkownik1

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

1 rok 8 miesiąc temu #25617 przez Andrzej Kuśnierczyk
Przepraszam,że nie w sprawie młyna ale nazwiska. Dla mnie nazwisko Lekston jest niemal synonimem Sławkowa (przed Olkuszem). Czy mogę prosić o potwierdzenie/ zaprzeczenie? (Moje korzenie są sławkowskie).
A o Staromieściu w kolejnej poczcie.

Proszę Zaloguj , aby dołączyć do konwersacji.

Czas generowania strony: 2.778 s.